50 HAGLUND, HEMIPTEREN AUS KAMERUN. 



rotundato vel subacuminato a sutura clavi distinctissime determi- 

 nata; in corium non transiente. Macula clavi interdura sublunata 

 paulo ante medium sita, a basi remota, interdum plane deest et cla- 

 vus ita totus niger. Color macularum in speciminibus rite explicatis 

 forsitan semper ruber. Tibiae posticse bispinosse, spina hasaU 

 ohsoleta. 2 ^5. (Congo, Sierra Leona, Gabun. Coli. mea). 



Tomaspis binotata Karsch Stettin. Ent. Zeit. 1894. p. 144. 

 Taf. II. fig. 8 est alia species. 



169. Locris maculata Fabr. Ent. Syst. IV. p. 48. 3. (1794). 

 3 ii, 2 ?9. 



Species colore valde varians. 



Locris afflnis Hagl. n. sp. Subdepressa, rubra, nigro-varie- 

 gata; tegrainibus in specimine descripto rufescentibus, raargine 

 costali tenuissime et apicali ab apice clavi distinctius infuscatis; 

 alis fuscescentibus. J. Long. c. tegm. vix 10 millim. 



L. erythromelae Walk., Stål similis, minor, magis subde- 

 pressa, fronte minus convexa et producta, nec non colore bene 

 distincta. Caput nigrum, vertice maculis tribus: una apicali ob- 

 soleta, duabus marginalibus ante oculos distinctioribus nec non 

 margine postico subcalloso pone oculos rubris. Fröns modice con- 

 vexa, superne carina longitudinali obtusa et sulcis lateralibus 

 nonnullis, minus distinctis, instructa, supra clypeum plana et le- 

 vigata, nigra; parte levigata et clypeo ± rufescentibus. Prono- 

 tum postice rugoso-punctatum, nigrum, margine antico tenue et 

 fascia media transversa, margine hujus postico undulato, rubris. 

 Scutellum nigrum, apice ipso rufescente. Sterna nigra, suturis 

 et marginibus + rufescentibus. Abdomen subtus cinnabarinum, 

 maculis lateralibus segmentorum ventralium minus distinctis et 

 maculis subquadratis distinctissimis connexivi nigris. Tegniina 

 dense punctulata. Pedes fusco-rubri, apice coxarum, femoribus 

 supra, apice et spina tibiarum posticarum nec non tarsis + nigri- 

 cantibus. 



Specimen unicum e Congo, Dannfelt. 



170. Locris halurga Karsch, Stettin. Ent. Zeit. Jahrg. 55. 

 1894. p. 114. 85. 3 éi, 5 ??. 



