RAGNI AUSTRO-MALESI 383 



cum partibus, oris nigro , mandibulis ad hasln extus dense et 

 oblique cinerascenti-pubescentibus ; pedibus pallide fuscisj, imma- 

 culatis ; abdominis dorso cinerascenti-fusco, saltem macula sioe 

 fascia sub-hastata nigricanti pallido-mar g inala ad marginem an- 

 ticum notalo , ventre area magna nigra inlerdiim postice abbre- 

 viala ad maximam partem occupato; vulva ex fovea cornea brevi- 

 ter et inverse sub-ovata , postice sub-truncala, costa tenui limitata , 

 metatarsis poslicis non latiore constanti, quae septo sat angusto humili 



araneis ei proxirais cum Sundevallio servans. Lex prioritatis religiose servanda qui- 

 dem est, non tameh ita, ut res ineptas et absurdas sanciat! 



Contra hanc nostrani opinionem nuper allatum fuit (Conf. Karsch, Ueb. eine neue 

 Eiutheil. d. Tarantuliden [Phrynidae aut.] , in Archiv. f. Naturgesch., XXXV Jahrg. , 

 I, p- 190) , vocem « tarantulae » sermone vulgi non tantum araneam illam, verum 

 etiam alia animantia signiUcare. Verissimum est, vulgum saepe alias bestiolas cum 

 veris « tarantulis » confundere , quod ita in multissimis aliis nominibus videmus. 

 Vespertiliones a populo plerumque aves vocantur , balaenae pisces : num eam ob 

 causam Aves et Pisces ut nomina zoologica respuenda sunt? In Liguria Platydactylus 

 Mauritanicus sermone populi scorpionis nomine appellatur ; sed quis est qui credat, 

 eam ob causam vocem Scorpionis in zoologia systematica esse rejiciendam ? Et certe 

 non melius esset , nomen genericum Tarentulani relinquere , quia vulgus Italiae 

 cum veris « tarantulis » alias bestias interdum confundat. Omnibus liominibus libe- 

 rali doctrina politis notum est, « tarantulam » araneam magnam esse in Italia vitam 

 degentem ; omnes zoologi sciunt , banc araneam a Linnaeo Ar. tarantulam esse 

 appellatam ! 



Si Gel. Simon et L. Kocli nomen Tarentulae in araneis a Sundevallio hoc nomine 

 vocatis non acceperunt, id non ex eo pendere videtur , quod hoc nomen « allzu wenig 

 der Natur und den Regeln der Gattungsbildung entsprechend » (?) putent, sed quia 

 Araneam tarantulam Linn. typum generis Lycosae Latr. duxerint, et nomen gene- 

 ricum Lycosae (Latr.) huic speciei igitur esse retinendum. Sunt enim qui credant (et 

 nos quoque eorum fuimus !), Latreille « typos » generum a se acceptorum dare voluisse, 

 quum modo exemplum vel exern^pla horum generum attulerit. Latreille tamen 

 nusquam, quantum scio, de «typis » generum suorum locutusest (conf. sup., p. 274). 

 In » Tableau Méthodique des Insectes » (Nouv. Diet, d' Hist. Nat., XXIV), ubi p. 133-136 

 genus Araneam (Linn.), Walck. primus in plura divìsit, plerumque sub unoquoque 

 genere modo eam fMrjnam Walckenaerianam (conf. Walck., Faune Parisienne, 1802) 

 nominata quam novo nomine generico notat, ita e. gr. : 



Segestria : « Les tiMformes de Walckenaer. » 



Clubiona : « Les camériformes de Walckenaer. » 



Lycosa: « Les chasseuses de Walckenaer. » 



Si nomina specifica dat, nunc singulum nomen, nunc plura affert; 



Miisuineiia : 



« Aranea citrea De Geer. » 



T^ranea : 



« A. clavipes Fab. » 



« A. diadema Fab. » 



«A. spinosa Fab. « 



