41 



Supplement™ 



indicis muscorum frondosorum alpium Lomsfjeldene et 



Jotunfjeldene. 



Auctt. Chr. Kaurin et I. Hagen. 



Æstate anni 1889 de flora bryologica harum alpium observa- 

 tiones iterum institutæ sunt, quibus cognitio ejus amplificata est et 

 quoad numerum et distributionem specierum. Non dubitamus regio- 

 nem illam inter eas, quæ bryologis ' illecebras maximas præbent, 

 ducere. Ut serius indicabimus, magna copia specierum florulam 

 illam augemus, quamvis, ut prius, etiam hoc anno partem solam 

 exiguam alpium illarum, et quidem septentrionalem, investigare 

 nobis liceret. Plures detegere restat. 



Hoc anno in montem Lomseggen, ca. 2200 m. al turn, excur- 

 siones plures factæ sunt, quibus species complures, apud nos 

 adhuc præsertim in Dovre repertæ, inventæ sunt, e. gr. Webera 

 Breidleri, Plagiobryum demissum, Hypnum Goulardi, Orthothe- 

 cium chryseum; hie quoque Sarcoscyphus revolutus capsulis instruc" 

 tus ab uno nostrum et E. Ryan detectus est. Florula hujus montis 

 Dovrensi similior est quam illa alpium Jotunfjeldene, cujus causa, 

 ut videtur, in structura montium Lomsfjeldene schistosa quærenda 

 est, quum Jotunfjeldene, saltem editiores, e quarzo, quod vocant 

 geologi alpinum, parte autem valde maxima e gabbro exstructæ 

 sint. Re vera geographi Lomsfjeldene ad alpes Dovrenses perti- 

 nere censent. 



Sed Jotunfjeldene nullo modo inferiores sunt. In Galdhø musci 

 multo altius ascendunt quam in ullo alio monte Europæ septen- 

 trionalis; altitudine 1900—2000 m. enim latæ regiones nive nudas 

 se præbent, ubi ad saxa et ad terram inter ea obtectam musci 

 optime vigent et sæpe fructificant, ut Andreæa Blyttii, Grimmiæ 

 contorta et sessitana, Polytrichum sexanyidare, Webera poly- 

 morp/ia. Quin etiam altitudine, quam 2300 m. esse æstimamus, 

 Ole Vole, filius maximus natu ductoris illius Knud Volc, muscos 

 ad terram humidam lateris montis Galdhøpiggen collegit et nobis 

 benigne dedit. Loco illo, certissime statione muscorum Europæ 



