45 



var. muticus (Brid.) c. fr.: Ad latus montis Sulhejms Storhø 

 800 m., supra Raubergstulen 1230 m. 



D. systylius Br. eur. c. fr. : Røshejm 550 m., Lauvhø 14(30 m. 



D. dbliqwus Br. eur. c. fr. Specimina in herbario universitatis 

 Christianiensis asservantur, a cl. Moe in Lomseggen lecta. 



Barbula fragilis (Wils.) st.: Raubergstulen 1230 m. 



Grim/mia platypliylla Mitt., in indice pag. 6 commemorata, 

 ad specimina ab uno nostrum in Knudshø lecta et a beato Lindberg 

 ita nominata determinata erat. Nunc autem certi sumus, plantam 

 utramque nil aliud esse atque — Aulacomnium pahirtre! 



G. contorta (Wahlenb.) copiosissime circa hospitium Juwas- 

 hytten provenit. Varietas Hageni Kaur. non est nisi forma locis 

 valde expositis crescens, habitu tamen adeo singulari, ut facile 

 eam pro specie propria habeas. Fructus hujus varietatis perrari 

 sunt et sæpe abortivi. 



G. torquata Grev. st.: Lomseggen (Borgakampen) 1300 m. 



G. elatior Br. eur. var. subfunalis st. : Ad flum. Bævra prope 

 Amillom 500 m. 



G. Doniana Sm. c. fr.: Infra Mytingsæteren 650 m. 



G. sessitana de Not. 



Speciem, ad saxa prope St3'ggebræen lectam et in indice pag. 7 

 G. alpestrem nominatam re vera G. sessitanam esse, jam ante 

 impressionem indicis suspicio erat, sed deficientibus et speciminibus 

 certis G. sessitanæ et descriptione ejus satis accurata, res tune 

 dijudicari non potuit. Sed ope descriptionis diligentissimæ ab ill. 

 Limpricht*) serius in lucem proditæ nullum dubium nobis restat, 

 quin species illa revera G. sessitana sit, antea ex Alpibus solum 

 cognita. In Galdhø sat frequens nqbis obvia erat ad saxa inter 

 1500 et 2050 m., ubique fructus proferens. Species distincta est, 

 a G. alpestri præsertim seta curvåta vel potius geniculata et cap- 

 sula ad basim stomatibus instructa diversa. Folia pro more 

 marginem unius latens recurvatum habent, specimina in altitudine 

 ca. 1500 m. autem lecta sæpius marginem erectum ostendunt. 

 Hores masculi ramum proprium tcnent, qui, quum planta crescat 



*) Die Laubmoose Deutschlands, Oesterreichs und der Schweiz I, pag. 755—756. 



