I'. .1. iiKi.i.r.oM, i;ai{ loii KS i,i(1ik\(;,m si-koiks zi t 



teil), cetei-Liiu coiiyiiiit. Forma et iiiagiiitudo s|)(iiar(iiii oinnino 

 qiiadrant. 



Tomasellia bitimiinea ii. sp.: crii.sta obsoleta; apothecia rni- 

 nutissima, iii pulvinulos ])laiiiiisculos, suborbicularos ajigregiita, vix 

 proniiiiula; spuriB in ascis cyliiidracoo-clavatis, creberrimis 8:na', 

 cuneata3, dyblastae, iiiedio leviter constrictce, hyaliiia3, 0,012—15 

 mm. longae et 0,005 - 6 mm. latae. Jodo contt-ntus ascorum ful- 

 vescit, ceterum non mutatur. 



In calce bituminosa ad Skatteby paroeciae Asker, ubi pauca 

 specimina a me lecta sunt. 



Vix ulluni tlialli vestigium. Apothecia primo solitaria, con- 

 vexiuscula, demum in pulvinulos aggregata. Praeter singularem 

 locura natalem a T. Leiglitonii differt notis interioribus ut asco- 

 rum et sporarum forma. — Ut ambae species inter se comparentm', 

 descriptio brevissima hujus speciei, etiam in Nericia lectae, hic 

 addatur: 



T. Leigthonii Mass. : crusta hypophlaBodes, fere obsoleta; apo- 

 thecia minutissima, in pulvinulos convexiusculos aggregata, vix 

 prominula, obsolete pertusa; sporse in ascis obovatis 8:nse, ellip- 

 tico-cuneat£e, medio leviter constrictas, constanter tetrablastse, hy- 

 alina3 (in specira. Kinnekull.j 0,021 — 23 mm. longee et 0,007 — 8 

 mm. latae. 



In cortice Cor y Ii in pratis memorosis prope Latorp paroecise 

 Tysslinge sat rara. — Inträ limites Scandinavige tanturamodo in 

 monte Kinnekulle Vestrogothiae prius lecta (Blomberg, Gr^we). 



Genus Tomasellia primum a Massalongo (in Flora 1858) 

 constitutum, deinde a Koerbero (Par. 394) receptum, charactere 

 eo nitatur, quod apothecia in sarcothecium, quod dicitur, aggre- 

 gantur. Ut vero Koerber (1. c.) rectissime raonet, quod etiam in 

 utraque specie supra allata optime confirmatum reperi, puluvinuü 

 hujus generis verum sarcothecium dici non possunt, quum ex apo- 

 theciis sub evolutione confluentibus demum existant. Apothecia 

 enim primo solitaria sunt, deinde basis peripherice dilatatur, unde 

 pulvinuli oriuntur. Eodem modo complures species generis Ar- 

 thopyreniae sese habent (v. c. A. analepta), quamobrem genus 



