SMITT, BRYOZOA MAIUS BOREALIS ET ARCTICI. 459 



Recensioni hiiic, ut melius intelligatiir, acldere volumus 

 quasdam de metliodo nostra observationes. Pluribus enim locis 

 videre licet formas nos enumerare sicut specierum varietates, quae 

 apud alios hujus rei scriptores specierum ordine recensse sunt. 

 De divisionibus etiam raajoris ordinis plerasque propositiones no- 

 vas offerimus. Tota vero quaestio in eo versatur, ut speciei vim 

 juste censeamus. Variant enim saepe species et eo modo va- 

 riationibus conjunguntur, ut notse distinctionis vix inveniendae 

 sint, et divisionum etiam raajorum limites incerti fiant. De 

 Bryozois magnam perturbationem efFecit hsec incertitudo. Quse 

 ut deleatur, demonstrare conabiinur, variationes specierum evolu- 

 tionem earum sequi, ita ut inde maximam partem explicari possint. 



Quod si de vera speciei vi quserimus, animalia superiora et qu£e 

 jam e primis vitaB liberse stadiis formam suam magis minusve fixam 

 prsebent, quamvis species sspissime faciliores distinctu sint, diffi- 

 ciliorem investigationera prsebent, quia variationes et minores et 

 solitarias vulgo praebent. Si vero animalia videamus, qufe in 

 colonias conjuncta vivant, quorum igitur genealogia individuo- 

 rum non disputanda sit, leges caussasque variationum facilius 

 investigabimus. In hac re Bryozoa nobis auxilium optimum da- 

 bunt. Sciiicet in coloniis eorum magnas variationes videmus, 

 quas in seriebus coUatas persequi possumus inde a stadiis sim- 

 plicissimis usque ad formas maxime evolutas. Quod de indivi- 

 duis specierum et coloniarum seque valet ac de speciebus di- 

 stinctis, quare difterentiatio colonias seriem variationum prasbet 

 eodem modo quo series difterentiarum inter species progredi- 

 entem. 



Ctenostomata secundum evolutionen! testse infimum gradum 

 tenent. Membranacea vei carnea semper manent. Coloniam 

 ejusque organa praebent deterius exaedificata. Zoooecia preebent 

 qualia in stadio gemmificationis Bryozoa superiora (cfr. Ofvers. 

 Vet.-Akad. Förh 1865, tab. V fig. 9 cum tab. I fig. 1). 



In duas familias discedunt, evolutione formarum tamen con- 

 juncta. Familia prima, HalcyonellecB, infimas praebet formas cru- 

 starum facie e zoooeciis hexagonis inter se conjunctis extructas. 



