SMITT, BRYOZOA MARIS BORE ALIS ET ARCTICI. 473 



XX, flg. 17). Praeterea nemo dubitabit, qui diflferentias sub evo- 

 lutione zoooeciorum in Cellaria fistidosa viderit. Scilicet aper- 

 tura in mediam fere frontem zoooecii per accretionem partis hu- 

 jus distalis transfertur (ibid., figg. 19 et 20), zoooecia vero ju- 

 venia formam zoooeciorum Flustrce foUacew iraitantur. Quae trans- 

 mutatio magni momenti esse videtur, ut compositionem Meliceritoe 

 declaret, quse ideo forma hujus familise esse demonstretur, quamvis 

 totum alium colonias constructionis modum apud illud genus vi- 

 deamus. Et suspicor multas formas e generibus Vincularina et 

 Escliarinella D'Orbignyi et Micropora Grayi in hane fami- 

 liam transportandas esse; evolutionem vero non vidi, neque de 

 figuris aliorum certum Judicium faciendum est. 



Quod etiam de Membraniporidis valet, ut v. c. de relatione 

 inter Memhranipioi^am arcticam et Bifliistras baud certe dijudi- 

 care possimus, quamvis magna sit affinitas earum. 



Familiae vero 3Iembraniporidarum species quattuor, Mem~ 

 braniporam lineatam (Of vers. 1867, tab. XX, fig. 22, a), Memhr. 

 Flemingii (ibid., fig. 21), Memhr. arcticam, Memhr. p>ilosam 

 (ibid., fig. 22, b) e Tatce vera forma progredientes persequi po- 

 tuimus. Et multas in hac evolutione variationes subeunt, quae 

 vitam propriam specierum modo degere videntur et quibus mui- 

 tis modis invicem conjunguntur. Ab aliis vero formis et ipsa 

 harum evolutione docti variationes illas in series inträ limites 

 specierum concludimus. Summam seepissime dissimilitudinem af- 

 fert progressus calcificationis vel iterum a duriore illa constru- 

 ctione regressus, quem frequentem in aqua mortua vel minus 

 salsa videmus, ubi ad infima compositionis stadia reducuntur hse 

 formse (Flustra inernhranacea, MÜLL, (ibid., fig. 48); Millepora 

 reticulum, Lam.?, Membranipora Lacroixii, AUD., BUSK?, Memhr. 

 hexagona, ID.?). Quod si de notis qu^erimus, quibus apud scripto- 

 res specierum modo distinguuntur lise variationes, omnes eas evo- 

 lutionis stadiorum signa esse recognoscenuis vel formis intermediis 

 conjunctas. Longius me ferret, si bas relationes iterum describere 

 vellem. Sat mihi sit adnotare numerum setarum decrescentem (ibid., 



Öfvers. af K. Vet.-Akad. Förli. Arg. 24. N:o (k 3 





