SMITT, BRYOZOA MARIS BOREALIS ET ARCTICI. 477 



citius lioc zoooeciura et calcificatione progrediente ita obtegitur, 

 ut forma primaria recognosci nequat fOfvers. 1867, tab, XXV, 

 fig. 74). Alterara evolutionem saepius observavimus, quse diffe- 

 rentias zoooeciormii e gemma communi usque ad stadium adul- 

 tum prssbet. Incipit et hsec saepissime e stadiis \)3dx\Q flxistrinis, 

 qaum frontem planam zoooecii hujusque formam rectangularem 

 vel hexagonam (i. e. rliombicam abscissam) videmus. Tunc eti- 

 am area aperturae zoooecii forraani rotundato-quadratam vel ro- 

 tundam praebet. Magis vero magisque convexam frontem faciunt 

 zoooecia colonise juniora vel longius evoluta (quse tamen iterum 

 augente calcificatione complanari possunt) et in area aperturee 

 zoooecii ad angulos proximales accrescunt laminse calcificationis 

 (ibid., tab. XXIV, figg. 31, 32, 38, 40, 45, 47—49, 62), qu« 

 processuuni lateralium forma pro artu operculi invadunt, donec 

 in medio margine proxiraali appropinquant, ut sinum solum me- 

 dianum relinquant (ibid., figg. 30, 32, 58) vel etiam in dentem 

 medianum accrescat raargo aperturse proximalis (ibid., figg. 35, 

 36, 38, 40, 49 — 52). Formae praeterea, quae inferiora hujus evo- 

 lutionis stadia tenent, sicut in familiis prsecedentibus, fronte 

 zoooecii majoribus poris primariis pertusa dignosci possunt (ibid., 

 figg. 30, 33, 36, 39, 40); longius vero progressa evolutione hi 

 pori obturantur vel supra testam fere continuam pori secundarii 

 ita crescunt, ut ad limites zoooeciorum linea calcarea erigatur, e 

 qua divergant alise linege supra frontem zoooecii, quse postea in- 

 ter se connexaB reticuli forma zoooecium magis magisque obdu- 

 cant (ibid., figg. 43, 44, 47, 48, 50, 51, 56, 58, 59). 



Genus primum, EscJiarella, plurimas has variationes offert, qu^e 

 maximas habitus differentias Escharellce porifercB efficiunt, proto- 

 typge quodammodo form se aliarum specierura^ quam vis etiam lias 

 inde a stadiis infimis structurse zoooecii persequi possumus. Bonam 

 hic normam, si gradum differentiationis censere volumus, forma 

 nobis mandibulse avicularii mediani offert, quse in Escharella po- 

 rifera (ibid., figg. 30 — 36) semielliptica est, in Escharella palmata 

 (ibid., figg. 43, 44, 46) inter banc et trianguli formam variat, 

 in Escharella Legentilii (ibid., figg. 47, 48, 50, 52) triangularis 



