SMITT, BRYOZOA MARIS BOREALIS KT AHCTICI. 479 



circulum refert (ibid., tab. XXIV, figg. 58 — 60, 66, 67). Et 

 foniiee easdem fere inter se rationes tenent, ita ut Herentiam 

 auriculatam (ibid., figg. 58 et 59) Herentice Landsborovii (ibid., 

 figg. 60 — 65) prototypam quodamraodo adnotare possimus formam, 

 vitam propriam speciei modo degenteni, quamvis propius propi- 

 usque stadiis minus evolutis Herentice Landshorovii accedat. 

 Herentia linearis (ibid., figg. 68 et 69) transitum ad Cellejoori- 

 norum conformationem eodem modo atque Escliarella Jacotini 

 ostendit. Ex illius vero variationibus prasterea adnotare volu- 

 mus setas vulgo compressas et majores quam qu£e ad marginem 

 areae apertura? zoooecii oriuntur. Insequali testae calcificatione 

 sicut zoooecia verrucosaB sunt. Et (una vel du«) locum avicu- 

 larii mediani aliarum specierum tenent et pro aviculario laterali 

 ipsius speciei oriri possunt. Avicularia (?) in liac specie sat 

 singularia (ibid., fig. 69, a) oooeciorum forma vidimus, quae ina?- 

 qualiter supra coioniam sparsa sunt. ''Cellulas fertiles'", quas de- 

 scripsit BusK, prassertim referunt. Quarura tarnen vim opina- 

 tam haud de his valere credere pcssumus, quum indicat opercu- 

 lum, irapressionibus suis musculorum fortibus, avicularii actio- 

 nem. Quare potius aviculariis illis magnis Celleporinorum vul- 

 garibus lisec conferenda censemus. Arcticas deraum duas formas 

 (ibid., figg. 70—73 et tab. XXV, figg. 74—77) cum Herentia 

 lineari tam connexas videmus, ut eas inträ limites speciei illius 

 conjungamus. Quse tamen eo praecipue adnotandse sunt, quod 

 aperturam zoooecii breviorem, semicircularem hujusque aperturae 

 marginem proximalem, medio sinuatura, lateribus magis magisque 

 rectum faciunt, quare transitum ad Molliam ostendunt. 



Et Mollice genus raultas differentias evolutionis et varia- 

 tiones tam sibi constantes saepe offert, ut jiistuin censeatur spe- 

 cies distinguere. Sed si leges jam cognitas evolutionis et dif- 

 ferentias calcificationis et variationes jam ssepe memoratas or- 

 ganorum secundi ordinis coloniae recordati erimus, facile ha3 for- 

 rnsB in seriem speciei collocabuntur. Sic Molliam spiniferam 

 (ibid., tab. XXV, fig. 78) formam complanatam, porosam, plu- 

 rimis setis ad marginem aperturae zoooecii munitam videmus. 



