SMITT, BHYOZOA MARIS BOREALIS ET ARCTICI. 481 



exemplum adnotavimus, et quam una saltem forma arctica, Myri- 

 ozoura coarctatum, inter stadia suse accretionis nobis prsehuit. 

 Secundum liunc evolutionis ordinem gradum inferiorem tenet igi- 

 tiir Myriozotmi truncatum. Mollice vero spiyiiferce formse zoo- 

 oecii simillima est forma Myriozoi crustacei, quod tamen, calci- 

 ficatione magis progressa (ibid., figg. 88 — 91), Eschm^am inci- 

 ^ sam, quam descripsit Milne-Edwards, tam sequat, ut has for- 

 mas distinguendas haud censeam. Sed incidit, quod adhuc de- 

 clarare non possumus, ut prorsus eandem conformationem et in- 

 ter se collocationem zoooeciorum et aviculariorum in Myriozoo 

 crustaceo videamus atque in Myriozoo subyracili, differentia so- 

 lum ex conformatione colonise adnotanda, quamvis illa numquam 

 in ratione quadam ad hane vivere videatur. quum vero saepis- 

 sime crustam supra ramos Myriozoi coarctati eam viderim iis. 

 Forma vero colonise Myriozoi erecta, e qua novum genus facere 

 voluit Sårs eo maxime adnotanda est, quod per comparationem 

 formarum articulatarum declaranda videtur. Duobus enim mo- 

 dis constrictiones suas efficit, quum aut in annulo transverso 

 clauduntur zoooecia (quod potius fractiones Caberece Ellisii et 

 Escharelloe ijahnatm refert), ubi postea cessat amplificatio stirpis 

 (vel fortasse hsBC constringitur, quod tamen videre non potuimus), 

 aut in annulo transverso producuntur zoooecia, quomodo etiam 

 articulata, qu93 dicuntur, articulationem suam efficiunt. Et re 

 vera Cellariece., quum articulationes suas calcificatas ostendunt, 

 magnam Myriozoorum similitadinem prasbent. 



Aliam in evolutione differentiarum viam sequitur familia 

 Escliaridarum, quarum apertura zoooecii e forma vulgo semi- 

 elliptica (ibid., tab. XXVI, figg. 110, 111, 123—126, 137, 138, 

 140), qualem praebet Escharipora Malusii, primo ad formam 

 lateribus (ad artus operculi) proximaliter constrictam (davifor- 

 mem — ibid., figg. 93 — 105, 156) vel seraicircularem (ibid., fig. 

 131) vel rotundam (ibid., fig, 152) transformatur. Secundaria 

 vero apertura, ubi elevatione marginum exstat, claviformis, pro 

 aviculario mediano immerso proximaliter sinuatur (ibid., figg^ 



