SMITT, BRYOZOA MARIS BOREALIS ET ARCTICI. 483 



escharinum fere constantem retinet, et vulgo apertura? margine 

 proxiniali concave curvato facile distinguendum est. Alterum genus 

 (ibid., figg. 106 — 123) cui PoreUce noraen damus, ut quodara modo 

 veteribus nominibus utamur, marginem illum convexe curvatum pr?e- 

 bet et partem proximalem aperturée zoooecii in semiannuli fdrmam 

 aviculario mediane circumdat (ibid., figg. 106, 107, 112, 113, i 17, 

 118, 120, 123). Tertii generis, cui nomen Escharoe (ibid., figg. 124 — 

 146) retinemus, avicularium ad aperturam zoocecii medianum proxi- 

 inaliter producitur (ibid., figg. 124—126, 140) vel in rostri formam 

 erigitur (ibid., figg. 132 et 134) et marginem hujus aperturae prima- 

 rium majore ex parte liberum relinquit. Jam in hoc genere longius 

 ad conformationem Celleporinoram progrediuntur formas quaedam. 

 Eschara enim paténs (ibid., fig. 124) et Escluira propinqua (ibid., 

 fig. 128) avicularia lateralia majora prasbent. Et lisec foima mar- 

 gines laterales aperturas zoooecii secundarie S-formes erigit, in 

 quibus interdum avicularia minora interna (ad aperturam zoooecii 

 lateralia.) oriuntur (ibid., fig. 130). Et åe Eschara cervicorni jaiia 

 longe cognita fuit differentia inter strata zoooeciorum interiora et 

 exteriora, qnse transitum ad Celleporina ostendit. Prasterea de 

 hac specie adnotanda est dilTerentia distributionis geographicse 

 formarum. Vivit enim ad Groenlandiam sat frequens forma (ibid., 

 figg. 136 et 137) crustae facie (Lepralia, auctt.^, quam ad insulas 

 Spetsbergenses et in Nemeschara; formam erectam cepit GoES. 

 Escharce vero forma, quam, in regionibus arcticis, ramis vel la- 

 minis colonia3 vulgo latiorem videmus, in regionibus meridionalibus 

 gracilescit, ita ut formam e mari mediterraneo aiiain speciem 

 censeat, qui formas intermedias non viderit. Quam formas colonise 

 differentiam etiam de Eschara elegantula adnotare possumus, quam 

 in mari arctico et laminosam et ramosam vidiraus (ibid., fig. 146); 

 in mari vero boreali gracilior esse videtur. Quartuiii hujus fa- 

 milias genus, quod Escharoidis nomen ferat, proprio modo ad 

 conformationem Celleporinorum transitum ostendit. Retinet enim 

 fere eandem formam zoooecii quam prtebuerunt genera prascedentia, 

 ita ut Escharoides Sarsii (ibid., figg. 147 — 154) Escharce cerni- 

 corni, Escharoides rosacea (ibid., figg. 155 — 159) Forella' Iceui 



