ÖrVERSIGT AF K. VETENSK.-AKAD. FÖRHANDLINGAR 1891, N:0 3. 165 



p. 69: »Nulli enira omiiino dantur varietatum limites. Et sapor, 

 quod jara Persoon aliique annotaverunt, raaxime in iisdera formis 

 ludit.» Cui sententise assentiri non possum. Constantissimum 

 enim inveni saporem in omnibus formis, quas alioquin tute de- 

 terminare milii licuit. Tantum in protea et verisimiliter collec- 

 tiva Russula integra formas contra normara acres aliquoties obser- 

 vavi, sed suspicor has formas ad proprias species rectius pertinere. 



Ordinem, in quem species a Fries in Hym. Eur. redacta:" 

 sunt, multis de causis in prsesenti servavi, quamquam una al- 

 terave species alibi, mea sententia, locanda est. R. lilacea Quél., 

 Friesio ignota, post R. depallentem, ut in QuÉL. Flore myc, 

 est posita, sed nec R. aeruginosse Pers. nec R. heterophyllse Fr., 

 inter quas in Fl. myc. ambae locatse sunt, neutra mearum est 

 affinis. 



Holmice [Stockholm, Karlavägen 28] 2/3 1891. 



Lars Romell. 



Russula Pers. 



K. uigricans BULL. 



Krapf i. t. 11 f. 4—7. B ARLA t. 17. Cook. t. 1015. 



Lamellae ad stipitem circa 70, ad marginem circa 200. 

 Caro secta post 1 — 5 min. pulchre lateritio-rubescit. 



Hsec species in Suecia meridionali sat frequens, septentrio- 

 nem versus rarescit. 



R. adusta Fr. 



Syn.: ii', densifolia GiLL. t. 173 et CooK. t. 1017, vix t. 

 1051. — R. adusta Pers. ad priorem tantum spectare videtur. 



Lamells ad stipitem circa 100, ad marginera circa 300. 

 Caro secta post tempus leviter rosea, non intense incarnata ut 

 in priori. 



