43 



Ofversigt af Kongl. Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar, 1877. N:o 2. 



Stockholm. 



Hepaticse Kinnekullenses. 

 Auctore J. E. Zetterstedt. 



[Meddeladt den 1-4 Februari 1877.] 



Kinnekulle, möns pulcherrimus Sueciae, plus quam duo millia 

 quadrata geographica amplectitur et vegetationem magnopere 

 variam habet, quod ibi sunt multa, inter se dissimilia, genera 

 saxorum. Jam anno 1851 enumerationem Phanerogamarum at- 

 que Filicum, quse in Kinnekulle crescunt, attuli et anno 1854 

 »Dispositionen! Muscorum frondosorum in monte Kinnekulle na- 

 scentium» edidi. Investigationibus iteratis cognitio muscorum, 

 qui in Kinnekulle sunt, multum aucta est, ut numerus specierum 

 nunc cognitarum sit 260. In his libellis, ad quos refero, de 

 indole saxorum nonnulla exposuimus, quare nunc breviter hac 

 de re loquimur. 



Nunc sunt 55 species Hepaticarum in Kinnekulle repertse, 

 haud parvus numerus, si cum aliis regionibus patriae nostrae con- 

 tulerimus, quse est de hoc ordine plantarum in universum pauper. 

 Quin numerus specierum re vera sit major, non est dubium, 

 quum fieri non possit, ut omnes loci sequaliter pervestigentur, 

 quumque nonnuUae Hepatica; sint tam parvge, ut non facile ani- 

 madvertantur. Paucissimee species per montern admodum copiose 

 crescunt et copiosissima omnium est Plagiochila asplenioides. At 

 contra multse species sunt valde raras et in singulis binisve locis 

 parce inventae. 



Kinnekulle continetur quinque stratis distinctis, quorum 

 quattuor sunt formationis siluricas inferioris et quintum sive 

 summum Stratum saxum eruptivum est, nomine Diabas. 



