590 ÖrVERSIÜT AF K. VETK^'SK.-AKAD. FÖRHANDLINGAR, 1869. 



Intet fuUbildadt exemplar hemfördt, men flera ungar, tagna pä ön 

 S:t Martin d. 10 Juni. 



40. Anous stoltdus Gray; — Baird 1. c. 865; — Sterna stolida 

 L. X; — Lth. 6. — Erons in habitu nuptiali pulchre, pure alba. 



Allmän i Vestindien och omkring hela jorden i varma zonen. 

 Talrika ägg hemsända, signerade St. Barth. 10 Maj: klart, rödaktigt 

 hvita, med glest spridda, något större, rödaktigt svartbruna fläckar, 

 isynnerhet på storändan; 50 — 53 mm. långa. 



41. Lar tis franhlini Fn. bor. Am. — Audub. — • Chroicoce- 

 phalus Frankl. rec. — Baird 1. c. 851. 



Blott 1 exemplar i sommardrägt. 



42. Lar US atricilla L. X (Catesby 89); — Aud.; — Baird 1. c. 

 850 (Chroicoc); — Schl. Mus. P. B. Larus p. 44. — ,Tuv. capite 

 cinereo; remiges nigrae, ut senioris. 



Äldre ex., April, Sept.; — yngre. Augusti. 



43. Nectris obscura (Gm.) Schi. Mus. P. B.; — Baird 1. c. 

 835 1). 



Mera äldre exemplar, tagna i Maj, och 2 dunungar, 24 April. 

 Inga uppgifter om det i jorden utgräfda boet (hvarom jfr Gosse, 

 Jamaica 437, hvarest dock den gräfvande fogeln förmodas vara en Alca). 



44. Phaéthon cethereus L. X (»magn. anatis»: ex Catesby III, 

 14); — Brandt Bull. Petersb. — Ph. flavirostris, Baird N. Am. 885, 

 huc referendus, quod ex mensuris allatis apparet -). 



^) Hane avem in Vestindia et circa insulas Mascarenas omnino sirailem inveniri 

 dicit Schlegel 1. c. Nostra vero speeimina paullum diffei-uut. Americana, 

 seniora et juniora, cum descr. Schlegelii egregie conveniunt: supra nigra, 

 subtus pure alba, plumis crissi majoribus (i. e. tectr. caudse inf.) totis, minori- 

 bus (s. externis: mediis atque lateralibus) apice nigrofuscis, unde apex infra- 

 caudalis fusous, bipollicaris, vel longior. Prseterea observauda est macula parva, 

 albida ante oculos. Ala circa 190 — 210 mm, Eostruni a fronte 27, 28; tärs. 

 39 v. 40. 



Aves ex insula Bourbon: 1 senior; 1 juv. (adultus, remigibus tamén non 

 omnino perfectis, et floccis paucis juvenilibus in jugulo relictis), — ab ameri- 

 canis differunt: crisso, usque ad rectrices, pure albo, plumis tantum lateralibus 

 pagonio externe nigro, interno albo. (Hse plumae fere 5 vel 6, gradatim loa- 

 giores, seriem crissi lateralem, simplicem formant). Macula alba ante oculum 

 nulla. Tectrices qusedam alarum in seniore albidomargiuatae. Mensuras ut 

 in americanis. 



-) Species gen:s Fhaethonéis a cl. Brandt egregie distinctae sunt; descriptiones 

 Yero tantum ab avibus senioribus desumtse, facilius in errores inducunt. 

 Has igitur aves ita paullo tutius distinguere tentavi: 



1. Ph. candklus Gray (ex Briss.); — Edw. 148. — Ph. flavh-ostris 

 Brandt: magnitudine columbre; remigibus 1—5 nigris, intus late albis; apice, 

 in utroque pogonio, longius albis. — Adultus, etiam junior: ala circa 260 mm.; 

 rostrum a fronte circa 50; altit. 18; tärs. 18; dig. m. c. u. 40. Apex albus 

 remigum 1—4 circa 30 mm., 5tcE fere 60 mm.; quod etiam in pullulis, 

 adbuc floccosis, parum differt. — Nomen flavirostris, ut errores praesertim 

 movens, non servandum. — Ex insula Bourbon (senior, juniores) et mari in- 

 dico. Mus. Stockh. 



2. Ph. cethereus L. (v. supra): magnitudine anatis; remigibus 1—5 om- 

 nis fetatis nigris, intus late albis, apice angustius, vel non albomargiuatis. — 



