ÖFVERSIGT AF K. VETENSK.-AKAD. rÖRHANBLINGAR 188 5, N:0 7. 7 

 1. EPISUS (BiLLB.) SCHOENH. 



Billberg, Enumerat. Insect. p. 40, 1820. 

 ■ScHOENHERR, Disp. Metli. Curcul. p. 78 gen. 3.3, 1826. 

 SCHOENHERR, Gen. Spec. Curcul. I: 1 p. 374, 1833. 

 Lacordaire, Gen. Curcul. VI p. 22, 1863. 



Typus. Episus mendosus Gylh. 

 (= E. rostraius BiLLB.). 



Conspectus specierum. 



A) Fronte liaud transversaliter canaliculata (E. Westermanni 

 excepto), lateraliter rotundato-declivi, palpebris nullis; setis 

 apicalibus interraediis tarsorum aeque late inter se atque ab 

 externis distantibus. 



a) Rostro ac capite aeque longo; thorace lateribus plus mi- 

 nus convexo; elytris longioribus, lateribus saepissime con- 

 vexis. Subgenus: Lagenisus Jekel. 



1) Elytrorum interstitio tertio interstitio 2:o propius lo- 

 cato; capite medio saepissime sulcato; area suturali 

 postice elevatione transversa liaud terminata; 



h) elytris lateribus leviter convexis latitudine maxima 

 ad medium; 



a) area suturali postice ad tuberculos primos la- 

 tiore, interstitio 3:o basi baud elevato, trituber- 

 culato; 5:o basim versus baud aut obsolete tu- 

 berculato, postice trituberculato. 



E. cyathiformis Gyllh. 



b) area suturali postice ad tuberculos secundos la- 

 tiore; interstitio tertio a basi costato et pluri- 

 tuberculato, 5:o a basi 5-tuberculato. 



E. dorsalis FÅHR. 



^) elytris lateribus subrectis, latitudine maxima prope 

 apicem subtruncatum; area suturali postice ad tu- 



