PITCAIRNIA. BROMELIACEAE (AUCTORE C. MEZ). 395 
mum subfiliformem versus longe acuta, margine exteriora spinulis 
usque ad 3,5 mm. longis, atris, paullo curvatis armata, interiora 
super vaginam solum nec non apicem versus densiuscule spinulosa 
ceterum pro maxima marginis parte inermia, supra glabra. Scapus 
erectus, primum furfuraceus demum glabratus, vaginis e basi trian- 
gulari longe sensimque filiformi-acutis, infimis margine spinuloso- 
serrulatis superioribus integerrimis, subglabris auctus. Inflorescentia 
apicem versus longe acuta, +0,3 m. longa, floribus computatis 0,1 m. 
diam. metiens; rhachi manifeste furfuracea; bracteis infimis ad 
25 mm. longis, mediis + 10 mm. metientibus pedicellos dimidio 
wquantibus, suberectis, dorso paullo furfuraceis. Flores ad 32 mm. 
v. paullo ultra longi, suberecti, pedicellis usque ad 20 mm. longis, 
furfuraceo-tomentellis, stricte erectis v. e basi erecta minute arcua- 
lim suberecto-patentibus (nunquam patentibus) stipitati, basi tenuiter 
tomentelli ; sepalis ad 23 mm. longis, e basi 4 mm. lata persensim in 
apicem acutum angustatis, dorso minute furfuraceo-tomentellis, mar- 
gine latiuscule hyalinis. Petala deflorata valde decurva, = 49 mm. 
longa, ligulis magnis, rotundatis, grosse dentatis aucta. Antheræ 
8 mm. longe. Stylus stamina superans sed petalis brevior. 
Antillarum insulæ Jamaica : Bancroft; St. Vincent : Guilding n. 21 
et Martinique : Sieber, Suppl. n. 68 (e. p.). (V. s. specimen ex 
horto Pitcairniano desumptum in herb. Jacquiniano nunc Vindob., 
ceterum.in herb. Mus. Brit. et Kew.) 
Obs. — Precedenti nimis affinis, sed toto cœlo a specie differt, 
quam auctore Aitonio et priores el recentissimi pro P. bromeliifolia 
æstimaverunt. 
Vo. P. latifolia (Sol. in Ait. h. Kew. ed. 4, 401) ; foliis homomor- 
phis, persistentibus, super vaginam haud vel vix angustatis nec 
petiolatis, et basi et sepius apicem versus spinulosis, dorso dense 
albido-furfuraceis v. nonnunquam demum fere glabralis ; scapo per- 
manifesto, vaginis internodia longe superantibus instructo; inflores- 
centia perdense aut simplice racemosa aut basi ramis paucis brevi- 
busque, racemo terminali perlonge superatis aucta panniculata ; 
bracteis florigeris anguste lanceolatis, longe peracutis, infimis pedi- 
cellos graciles perlonge superantibus; sepalis peracutis, haud cari- 
nalis; petalis rubris, ligulatis, quam stamina longioribus; ovario 
paullo infra medium perianthio cincto; seminibus utrinque breviter 
caudatis. — Sol. in Ait. Hort. Kew. ed. 2, II, p. 202 ; Schrad. Pl. rar. 
hort. Geett. fasc. I. et Comm. de Blumenb. p. 26 et Comm. Getting. VI, 
p. 112; Bot. Mag. t. 856 (excl. descr. et cit. Andr. nec non Redout.) ; 
