ANACARDIACEÆ (AUCT. ENGLER). 173 
ordinis descripsit, et DE Caxporzz ejus genera in duas tribus Anacar- 
diacearum atque Sumachinearum et in familiarem peculiarem Spon- 
diacearum divisit. Deinde Cl. Barrrine, quum Terebinthaceas sub 
dignitate classis, ordines plures diversos continentis recenseret, Spon- 
diaceas Anacardies iterum approximavit. Th. Expricher bono jure 
genera Picramniæ et Heudelotiæ ex ordine Anacardiacearum remo- 
vit, alia autem genera, scil. Pegiam, Solenocarpum, Lithræam, Sty- 
phoniam, Botryceras, Loxostylidem, Glutam, ete., ei adjunxit ; neque 
minus hic auctor, aretam illorum generum sët, perspiciens, 
Spondiaceas tantum, quibus Sabiam tamquam genus dubium adnexit, 
ab iis separavit. CH. Bexrnam et Hooger sententiam ENDLICHERI 
fere omnino aeceperunt, in eo tantum dissentientes, ut Spondiaceas 
cum Anacardiaceis iterum reconciliarent et nonnulla genera in unum 
contraherent; preterea hi autores genera quidam recentiore tem- 
pore descripta Anacardiaceis adnexerunt. Paucis annis post cl. 
L. Marcuanp amplius de nostra familia disseruit, qui magis adhoc 
quam cll. Benrnam et Hooker generum numerum diminuit atque 
primus genera 33 Anacardiaceis adnumeranda sub tribubus 9 enume- 
ravit. Equidem generum numerum auxi, tribuum numerum valde 
constrixi (Conf. Botan. Jahrbücher, I, 365 sqq. Ueber die morpholo- 
gischen Verhåltnisse und die geographische Verbreitung der Gattung 
Rhus, ete.). 
Ordo sensu nostro circumscriptus bene naturalis est; congruunt 
enim omnia genera in plerisque florum fructuumque characteribus 
neque minus in organis vegetationis et structura anatomica ; insuper 
plurima genera inter se tam arcte affinia sunt, ut eorum limitatio 
sæpe difficilis sit. Semper carpidia uniovulata sunt, semper ovuli 
integumentum primarium uno latere ovulum obvelat, altero latere 
modo obduratoris id obtegit; ovulum constanter funiculo appensum 
est, qui plus minusve adscendit, nune liber, nunc cum pariete loculi 
connatus, ita ut ovulum prope apicem loculi suspensum videatur. 
Etiam antherarum fabriea in omnibus generibus a nobis Anacardia- 
ceis attributis eadem est. onem Anacardiacearum rami atque 
ramuli in secti ibus circulum phloémati interiori pro- 
prium canalium sv succum resinosum continentium extusque libri semi- 
circulis eircumdatorum, insuper stratum sclerenchymaticum hypo- 
 dermatis exhibent. Denique folia constanter exstipulata (in genere 
Holigarma supra petioli basin lacinias laterales utrinque 1-2 
gerentia) sunt. Quibus notis Anacardiaceæ facillime recognoscuntur, 
quum a Simarubaceis, Zygophyllaceis, Rutaceis atque aliis ordinibus 
