528 MONOCOTYLEDONEÆ. EICHHORNIA. 
Ges., vol. VI, 1862, p. 158 seq. — Pontederia crassipes Ræm. et 
Schult. Syst., v. VII, 1137; Schnitzlein Iconogr., tb. 52, f. 2, 16, 17. 
Pont. azurea Hook. (non Sw.) Bot. Mag., tb. 2932; Pont. elongata 
Balf. Proceed. bot. soc. of Edinburgh, 1855, p. 50. — Heteranthera 
formosa Miq. Linnæa, 1843, p. 60. — Eichhorniæ azureæ forma Miq. 
Stirp. surin. sel. Natuurk. Verb. Maatsch. Harlem, ser. II, pars VII 
(1851) 
Planta præsertim foliorum forma et florum colore quam maxime 
variabilis, vegetatione peculiari tamen faciliter intelligenda. Lamina 
folii caulini subfloralis semper parvula. Tubus basin versus vix unquam 
ut in E. azurea lateraliter fissus. Flores minus distinete trimorphi, in 
omnibus speciminibus ex herbariis et hortis mihi suppetentibus semper 
medi: styli longitudinis; macrostyli nuperrime a cel. F. Müller ad Blu- 
menau Brasiliæ meridionalis detecti et mecum eommunicati ` brachy- 
styli adhuc ignoti. Petioli in eadem prole quoad formam partis tumidæ 
varii. Hiec, præsertim in prolibus junioribus vel ægre vegetantibus 
abrupte ovata, illic, ut exempli gratia in sympodiis floriferis, fusiformi- 
elongata minus conspicua. Spicæ vel parvuli: vel robustæ multifloræ. 
Magnam huius speciei speciminum copiam vidi, habitu inter se quan- 
tummodo differentium. Quas formas vero summa diligentia usus 
characteribus definire non potui. Ulterius ergo examinandæ. 
In America meridionali tropica et subtropica (nomen vernaculum 
Gamaloté). In Brasilia, prov. Minas Geraes in stagnis (Martius Bonpl. 
petioli vesiculosi et fusiformes in eadem planta herb. Mus. Monac.); 
Mattogrosso dans le Paraguay (Weddell, n. 3218 Mus. Par.); Santa- 
rem (Spruce, herb. Kew); Para (Bates in herb. Mus. Britan.) ; Blu- 
menau Sta Catarina (F. Müller, planta introducta); Corrientes (Bonpl., 
n. 468); Paraguay (Balansa, n. 606, 705); « L'Assomption, flottant à la 
surface des mares, fleurs d'un bleu clair, pétales entiers, » forma 
grandiflora petiolis abrupte ovato-tumidis. Guyana (Leprieur, herb. 
Delessert, forma petiolis longissimis vix incrassatis, spicis multifloris 
pedalibus; Hostmann, herb. Delessert. Specimen minimum pauciflo- 
rum, petiolis brevibus quam maxime ovato-tumidis); Surinam (Wull- 
schlegel, n. 755; Coulon, n. 62 Mus. brit.); Paramaribo (Kappler, 
n. 1952); specimina pauciflora floribus magnis, quoad petiolos inter- 
media; Maracaybo (Mus. Paris). In ealdariis hortorum Europæorum 
ubique culta sed rarissime florens. Flores vidi ex hortis Kew, Edin- 
burgh, Monac., Strasb., Götting. | 
3. E. azurca (Kunth Enum. pl., IV, p. 129); Sym podi 
