dc ouummJoCoP- 42, I EL CP 
& ASTRAGALUS alpinus giganteus. — TAs. XXXIII. 
Muta habet cum praecedente communia, fed tamen multis ita differt, ut nefciam pro pecu- 
liari fpecie fitne habendus, vel pro varietate a folo vel aetate. Itaque iconem et defcriptionem 
peculiarem addere confültum duxi. 
Hadix tenuioris calami craffitie, fubramofa, fibrofa, adtenuata, longiffuima, fupra 
terram cauliculis breviffimis lignefcens, quod nunquam in A. alpino vulgari. 
Planta pedalis et fefquipedalis. ^ Caules erecti, craffiores, ftriati, foliis magno inter- 
vallo alternis, lpulis ovato-acutis, ab vtraque parte caulem obvolventibus. 
Folia plerumque feptemjuga, minus elongata, foliolis lanceolatis acutiufculis. 
Pedunculi axillares unus et alter, primus quafi terminalis, cauli recta continuatur, 
firiati, circiter 15 flori, racemo [fubovato. ^ Calyces nutantes, forma, pubefcentia atra et Co- 
rolla colore, ut in A. alpino, (imilisque litura carinae coerulea. 
Legumina Oovato-acuüta, pubefcenti-atra, bafi non adtenuata, Jiylo breviori, in- 
curvo acuminata, unilocularia, non callofa. 
Hujusmodi plantae paffim occurrunt. Legi in praeruptis montis Tureiger ad. 4i fluv: 
Uralenfis jugi, inque altiffimo ejusdem Iugi Iraemeltau Cel. Lrrrcmiw. Dein ad Ienifeam. in 
borealibus, denique ad Baicalem Lacum, in glareofis frigidis. — — .— Gwzrxxvs in herbario 7/a- 
rietater. A. alpini declarat. — Vidi ab eo lectum ad Lenam fpecimen quinquefpithamale, calamum 
cygneum aequante caule. 
