E. ASTRAGALI POLYPTEROPHYLLI 
SEU FERTICILLARHBES. 
XCIII. ASTRAGALFS myriophyllus. Tas LXXI. 
A. acaulis, foliolis verticillatis pubefcentibus, leguminibus callofis fübulatis: 
Baicalia flore atro purpureo, foliis angultioribus et denfioribus, Steller. Flor. Ircut. n. 08: 
Aftragalus pedunculis radicatis, foliolis linearibus quaternis et quinis, radiatim caulem 
(rhachin) amplexantibus,- floribus laxis, Gmelin. Flor. Sib. IP. p. 63. n. 80. 
Aftragaloides incana, non ramofa, floribus carneis,  Zfmman. ruth. p. 115. ". 150. Lab. 19: 
fig. 2. (perperam Linnaeus citat. et fir. 1. quam prius ad Phacam Sibiricam retulit.) 
Aftragalus (werticillaris) acaulis, foliolis aggregatis femiverticilatis, —Lin. mantiff. II. 
p. 275. f'yfl. pl. HIT. p. 535. fp. 29. Gmelin. fyfi. Lin. II. park. a. p. 1186. fp. 47: 
Phaca myriophylla Pall. itin. 11I. append. p. 745: n. 112. tab. 2. 
Radis extus fufco-fanguinea, perennis, brevior, adtenuato -fubramofa, fupra ter- 
ram divifa in capita numerofa, villofifima et ftuppofa: 
' 
Tota planta, praefertim in ficciore folo, fericco-argentata et lanugine laxa pubefcens. 
Xn arenofis udis procerior, ut icone expreífa eft; 
3 Folia radicalia crebra, erecta; | fubdodrantalia, tenuiter lanuginofa, tota foliolis 
creberrimis, multiplicatis, binis, ternis et quaternis ex eodem puncto ortis, linearibus, circa 
rhachin radiantibus, fubincurvis pennata. Stipulae ad bafin rhacheos dilatatam lineares, villofae. 
Scapi radicati, foliis longiores villofioresque, fhiati, terminati fpica fpeciofa, 10 ad 
20 flora. Calyces villofi; fubpedunculati, viridi. purpurafcentes,  cylindrici, laciniis linea- 
ribus quinquedentati, quarum (uperiores breviores atque remotiores. ^ Bracteae lanceolatae, 
longitudine calycis. Corolla oblonga, dilute purpurafcens; vexillum integrum,  difco albo 
firiatum; alae dilutiores, breves; carina violafcens, acuminata. 
Legumina. tomentofa, rigidiffima, recta, cylindraceo - depreffa, ftylo acuminata , rhachi 
hinc longitudinaliter impreffa, intus femilocularia; femina parva reniformia, . gryfea. 
In regionibus tranfalpinis Daguriae vulgatiffima et pulcherrima planta, citra alpes (verfus 
Selengam) rarior, minorque, quafiextra patriam. Ad Selengam in arenofis variat flore pallide. coe- 
zulefcente, vexillo alisque fere albidis, Sed forma in omni folo conítantiffüma; Floret maxime 
poft medium Junii. 
