y : : dios 
H2€--—- MONOCOTYLEDONEJE. SAGCHARUM. 
acuta, 1—(tenuissime)- 3-nervis, carina superne scabra, glabra v. cilio- 
lata; III T» subaequans, lanceolata, acuta, hyalino-membranacea, 
subenervis, glabra ; IV* 0. Palea quam gluma II 3—5-plo brevior, 
lanceolata, acutiuscula, apice ciliata. Lodieule glabrae v. altero cornu | x 
fimbriatze. Styli stigmatibus lineari-oblongis purpureis '/,—subduplo 
breviores. Caryopsin nemo adhuc vidisse videtur. 
Hucusque nullibi in statu spontaneo inventum. Dicit quidem Lou: 
reiro in Fl. Cochinch. ed. 2, vol. 1, p. 66 : habitat, et colitur abunda- 
tissime in omnibus provinciis regni Cochinchinensis, » sed ex verbo 
« habitat » vix certo inferri potest autorem plantam spontaneam 
vidisse. Patriam vero inter Cochinchinam, Archipelagum Malayanum 
et Bengaliam sitam fuisse nune satis constare videtur (Conf. Alph. de 
Candolle, Orig. d. pl. cult. p. 122 sequ.). Hodie in fere omnibus plagis 
tropieis colitur, máxime vero in India orientali, Archipelago malayano, 
Cochinchina, China australi, multis insulis Oceani pacifici, Mascare- 
nis, in Brasilia, Antillis, Canariensibus, Madeira, Hispania meridio- 
nali, Sieilia. In Nova Caledonia, ins. Vitiensibus et Mauritii haud raro 
subspontaneum inveniri dicitur. 
Planta ab antiquissimis temporibus non nisi taleis (culmi S 
bus eum gemmis adhzerentibus) propagata nunc raro floret (idque 
sec. Rumphium potius in solo saxoso), facultatem vero fructus matu- 
randi jam prorsus deposuisse videtur. Anthere speciminum Neo- 
Caledonicarum sec. Balansa polline destitutze sunt. Vidi specimen 
varietatis violacec in h. berol. eujus spiculas omnes ad glumas 2 
vacuas redact® erant. Quin exstant varietates quie etiam fiorendi 
potestatem miserunt, et h:ec a cultoribus reliquis anteponuntur. 
Haud pauca distinguuntur varietates, quas vero in systema redigere, 
certis notis distinguere synonymisque adornare nondum rite possumus. 
In herbariis enim particulæ potius quam specimina harum plantarum 
gigantearum suppeditant, notas characteristicas : culmi colorem, 
altitudinem, crassitudinem, proportionem partis foliate et denudat:e, 
longitudinem internodiorum etc. minime exhibentes; hec historic 
naturalis sacchari officinarum pars, scil. varietates, in ipsis terris ubi 
maxime colitur erit absolutura. Interim non nisi paucas enumeremus. 
De javanieis egregie disseruit cl. Hasskarl in Pl. jav. rar., p. 46 seqq. 
(repetitum in Miq. Fl. Ind. bat. 3, p. 508), de varietatibus in insulis 
Mascarenis cultis cfr. Delteil, la Canne à sucre, p. 14 (modo minus 
scientifico tractatis) ; indicas quasdam descripsit Roxburghius in Fl. 
Ind. ed. Carey 1, p. 239). 
a, genuinum. Culmi virescenti-Bavostentes basi dein lutei. Lamina: 
