506 MONOCOTYLEDONEJE. ANDROPOGON. 
characteri cl. Trinius tantum attulit pondus ut formas cultas in Sorghi 
genere, halepensem vero in Andropogonis poneret, persuasum habeo 
rhachim tenacem culturâ esse ortam. Nam in omnibus cerealibus 
idem valet : forma spontanea ubi nota est, fructus maturos cum 
glumis et rhacheos v. rhachillæ articulo dimittit, planta culta vero 
(excepto Tritico monocoeco, dicocco, spelta) retinet. Varietates 
cultæ, quarum nonnullæ (sacharratus, vulgaris, cerunus) a plerisque 
auctoribus pro speciebus habentur, sine limitibus certis inter se 
confluunt, etiam multo numerosiores sunt quam hueusque descriptae. 
His rebus omnibus adductus jam anno 1885 in dissertatione: « Die 
eultivirten Sorghum-Formen und ihre Abstammung», in Engler's 
botan. Jahrbücher 7, p. 115, contendi, non solum omnes formas cultas 
' unius speciei esse varietates, sed etiam eas a varietatibus quibusdam 
A. halepensis (verisimiliter a varr. effuso, virgato, ethiopico) originem 
duxisse; omnes sub A. arundinacei nomine ut comprehendantur pro- 
posui. Eodem anno paucos ante menses cl. Kcrnicke in opere s. c. 
eandem protulit sententiam, omnes varietates sub A. Sorghi nomine 
complectens. Quod nomen nunc et ipse accepi, ut servetur Sorghi 
vocabulum sub quo hæ plante tam diu sunt note. Non dubito quin 
varietates cultæ hie enumeratis multo plures exstent, neque me fugit, 
descriptiones meas interdum imperfectas, dispositionem sæpe artifi- 
cialem et ad tempus esse factam. Fructus enim, qui in distinguendis 
disponendisque varietatibus plurimum valent, in speciminibus herba- 
riorum raro adsunt. Si sententia mea de origine varietatum eultarum 
vera est, conicere licet, culturam vim suam precipue in mutanda 
forma fructuum, quorum eausa hæ plante maxime coluntur, exer- 
cuisse, eamque non solum id egisse ut fructus totus amplificaretur, 
sed precipue ut endospermium, materiarum nutritivarum sedes, 
augeretur et inde fructus globuli formam quodammodo adipisceretur. 
Itaque, quo magis globosi alicujus varietatis fructus, quo majores 
respectu glumarum, ita ut maturi ex illis promineant, eo amplius ab. 
origine distant, eo profundius cultura mutati sunt. Systema varietatum 
ergo, ut sit genealogicum, in fructuum forma prsecipue positum esse 
debet. At, quo tempore fructus formam mutaverunt, eodem ut glumse 
ambitum suum illis accomodarent necesse erat. Itaque, ignotis non- 
nullarum varietatum fructibus, optimum mihi videbatur, varietates 
secundum spieularum ambitum disponere, quamquam hac methodo 
interdum affinitates naturales rumpebantur. Auctores plerique in dis- 
tinguendis Sorghi speciebus et varietatibus panieulze indolem maximi 
momenti esse voluerunt. Sed inter paniculam laxam patentem varie- 
