11 



Quae quum ita sint, etiam in aliis casibus, fortasse in plurimis nisi in omni- 

 bus, in quibus extremitates superfluae occurrunt, alterius embryonis reliqua etiamsi 

 exio;ua atque jam in evolutionis initiis impedita, perscrutatione anatomica diligenter 

 facta, exstare, sumendum est; quare, ut ejusmodi perscrutationes anatomicae saepius 

 instituerentur, optabilis esset. 



Jam autem, quod attinet ad illorum monstrorum ortum atque evolutionem im- 

 primis tres existunt quaestiones: 



I. Unde facta sit atrophia alterius embryonis primordiorum? 



Variissimi atrophiae gradus a perfectissimis monstris duplicibus aequalibus 

 us^que ad monstra, quae dicuntur paKasitica, in quibus numerantur monstra nostra 

 extremitatibus superfiuis praedita, occurrunt. Aut causae atrophiae erant diversae, 

 aut eaedem causae variam habuerunt vim ad efficiendam atrophiam; aut atrophia 

 duobus his causis facta est; sed hae res adhuc luce carent. Hoc quidem certissimum 

 videtur, iu casibus nostris, in quibus alterius embryonis reliqua inveniuntur, jam 

 primo evolutionis tempore causas eam impedientes valuisse atque has in nutritione 

 non sufficiente quaerendas esse. Quomodo autem fit nutritio non sufficiens? Hic 

 Prof. Panum sententia maxime valere videtur: idem enim in monstris nostris circu- 

 lationem similem in modum effici, atque eorum evolutionem similem in modum ex 

 ea pendere, quem Dr. Claudiusi) in acardiacis praeclare excellenterque demonstravit, 

 verisimillimum habet. Quura enim in his vasorum funiculi umbilicalis communicatio 

 alterius embryonis evolutionem impediat, ratione omnino physica, quam Dr. Claudius 

 explicavit, secundum Prof. Panum sententiam in monstris nostris duplicibus eaedem 

 circulationis rationes, sed tempore longe priore, fortasse eo tempore, quo vasa evol- 

 vuntur, quaerendae esseht. Si enim quod in monstris nostris, quorum primordia erant 

 duplicia, verisimillimum est, duo circulationis centra evolvuntur, vasa propagata ana- 

 stomosi conjungerentur itaque sanguis utriusque centri sibi obviam duceretux*, quare 

 idem, quod vasorum umbilicalium communicatione in acardiacis, efficeretur; ita ut 

 alterius embryonis centrum desineret centrum esse atque alterius embryonis vasa in 

 altero raodo continuarentur. Itaque in altero embryone nutritio fieret minus per- 

 fecta; in aliis ejus partibus tamen imperfectior quam in aliis; quin etiam in aliis 

 partibus nutritio adeo impediretur ut atrophia corriperentur atque paullatim evanesce- 

 rent; quod quidem in nostri generis monstris factum esse videtur, quum in iis praeter 

 paucas perfecte evolutas partes, vestigia modo secundi embryonis exigua reperiantur. 

 E vario autem modo, quo utrinsque embryonis vasa anastoraosi conjungerentur, varii 

 atrophiae gradus atque habitus monstrorum duplicium parasiticorum deducerentur. 

 n. Quo modo fiat primordiorum embryonum cealitus? 



Coalitio ipsa perpaucis in casibus directo observata fest, ut a Lereboullet^) in 



') Die Entwicklung der herzlosen Missgeburten. Kiel 1859. 

 ^) Pag. 3 et Compt. rend. 1855. 



