41 



heid gehad haren inhoud te vermengen met eene der zijdeliugsche 

 doordien de hen scheidende band hier en daar doorbroken is. 



De twee groote zijdelingsche lacunen, nu, worden begrensd door 

 een laagje dwarsspiertjes ^ die zeker dienen om het vocht, wanneer 

 het door eene voorwaartsche golfbeweging den kop doet opzwellen, 

 met kracht in tegengestelde richting weg te drijven. Toch meen 

 ik dat de naam lacune hier toegepast moet blijven worden, omdat 

 deze bloedruimten niet het karakter vertoonen van hetgeen men 

 vat noemt : een kanaal dat op doorsnede rond of ellipsvormig is. 

 Van den eeneu wand tot den anderen, meest in min of meer 

 dorsoventrale richting, loopen nu verder, schuins van voren naar 

 achteren , of omgekeerd , breede banden van spieren , dwars door de 

 lacunen. Zij liggen zoo schuin , dat ik , in dwarsdoorsneden van 

 Yi(jo m.m., nooit een band zag loopen in zijn geheel van den eenen 

 wand naar den andereu, maar steeds afgesneden , zoodat de afgesneden 

 banden op vingervormige protuberansen der wanden gelijken. Twee 

 malen doorgesneden banden gaven dus een sch^fje , dat als een eilandje 

 in de lacune lag. Het geheel heeft dus een landkaartachtig aanzien. 

 Ook Mc Intosh geeft (25) van zijne f,great Canadian Carinella'^ 

 eene dergelijke schildering. Evenals bij CepJialotrix , heb ik hier, 

 als binnenste bekleeding der lacunen, weer te vermelden, een zeer 

 dun hyalien basaallaagje, waartegen, aan de binnenzijde, zeer duide- 

 lijke, kleine, ronde en ellipsoïdische cellen met betrekkelijk groote 

 kernen geplaatst zijn. 



Yervolgen wij de lacunen nu naar achteren. Wij zijn de bovenste 

 hersencommissuur gepasseerd , en hebben de lacune, die hij enkele 

 individuen boven de slurpscheede te zien is , zien samenvloeien met 

 de zydelingsche en verdwijnen. Nu is er juist bij die individuen , 

 die eene lacune boven de slurpscheede vertoonen, ook eene onder 

 de slurpscheede. Ook deze is breed en plat, en treedt, wanneer 

 men snede voor snede naar achteren vervolgt, in eens op. Men 

 kan dus zeggen: zij loopt naar voren blind uit. Deze blinde punt 

 was gelegen in dezelfde doorsnede, waarin men voor 'i eerst iets be- 

 gint te bespeuren van de onderste hersencommissuur. Kort daarop 

 ziet men de innervatie der slurp, door middel van twee dikke zenuw- 



