43 



geaalstreek merkt men verder eeue bijzonderheid op , die , voor zoover 

 mij bekend is, nog niet bij andere vormen is waargenomen. De 

 lacune verbreedt zich namelijk ieder oogenblik naar boven, en er 

 wordt dan een stuk door een, nu eens dunnen, dan weder breeden band, 

 van de hoofdlacune gescheiden. Deze band bestaat voor het grootste 

 gedeelte uit hyalien basaalweefsel, doch er loopen ook eenige spier- 

 vezels mede door , komende van den eenen wand en gaande naar den 

 anderen. Ik heb dit in fig. 2 en 4 aanschouwelijk voorgesteld door 

 bogen te teekenen, mediaanwaarts gericht. Aan de onderzode 

 der lacunen komen dergelijke bogen slechts nu en dan voor, wes- 

 halve ik ze niet op de langsschemata heb afgebeeld, maar eene 

 doorsnede door zulk een gedeelte ziet men in fig. 23 links, en het 

 meer voorkomende geval van naar boven gerichte bogen in fig. 23 

 rechts en fig. 24. Soms kwam een dergelijke boog onder en boven 

 tegelijk voor. Bij een kleiner individu waren deze banden talrijker 

 in ééne doorsnede doch veel dunner, en de lacunen reikten lager 

 onder den darm, dan bij een krachtig ontwikkeld individu. 

 Doch nooit bereikten zij elkaar, en waar dit schijnbaar plaats had, 

 bleek het dat de darm van de spierige lichaamswand was los- 

 gescheurd. 



Wanneer men fig. 4 beschouwt, ziet men nog twee dunne 

 langsvaten aangegeven in het oesophageaalgedeelte. Den vorm van 

 Carinella annulata, waar deze voorkomen, heb ik (zie boven) den 

 gden vorm genocmd. Deze twee vaten liggen in de slurpscheede. Zij 

 eindigen van voren en van achteren, in drie van de vier, door 

 mij onderzochte, individuen, blind. Zg treden langzaam op en 

 gaan evenzoo bijna ongemerkt weder weg. Bij een der indivi- 

 duen van den 2^^^ vorm zag ik, geheel vooraan, eene aanduiding 

 van eene communicatie van dit vat met de bloedlacune, daarin 

 bestaande dat de laatste daar een puntigen uitlooper zond naar 

 het vat in de slurpscheede ; deze punt eindigde in het, aldaar sponzig, 

 gedeelte van de basaallaag der slurpscheede, en het vat der scheede 

 had daar nog geen lumen, iets verder naar achteren wel. Bij een 

 tweede individu zag ik een paar malen dat eene ruimte zichtbaar 

 werd boven aan de punt van den oesophagus, (die bijna hal vemaan- 



