48 



o ogenblik, dan links, dan rechts, dan aan weerszijden, met de lacuneu 

 naast de slurpsclieede in verband. Inmiddels is er om alle lacunen 

 lieen een dikke kringspierwand gevormd, (ik gebrnik bier bet woord 

 kpinffS-pÏQi'wand. omdat de gelieele laag den vorm heeft van eene 

 langgerekte, liggende ellips,) wiens contracties het bloed met kracht 

 naar achteren zouden kunnen drijven. (Mc Intosh vermoedt dat de 

 buitenste laag van overlangsloopende , geïsoleerde, spierbundels het 

 dier dienst doen bij zijne boringen in het zand; het is mogelijk, 

 maar dan doet zeker deze kringspierlaag tevens den dienst om, tijdens 

 datzelfde boorproces, de lacunen open te houden voor de bloedstroo- 

 ming, anders zouden zij tot een minimum gereduceerd worden). De 

 kringspierlaag is volkomen gesloten, en niet, zooals Mc Intosh be- 

 weert, aan de zijden half open, doordien de vezels daar elkaar niet 

 doordringen, maar, zich kruiselings snijdend, verder naar de peripherie 

 loopen.) Binnen deze kringspierlaag ziet men, zoowel aan de wan- 

 den van elke der vier lacunen, als, meer naar achteren, in de banden 

 die ze doorkruisen, talrijke overlangsspiervezels optreden. Doch 

 ook hier worden , schijnt het , deze vezels niet direkt door het bloed 

 bespoeld. Hier en daar was duidelijk het epithelium waarneembaar, 

 dat hetzelfde karakter draagt als het bij de voorgaande species be- 

 schrevene, namelijk, bestaande uit kleine ronde celletjes met betrek- 

 kelijk groote kernen. Iets vóór den hersenring versmelten, aan 

 weerszijden der slurpscheede, de twee lacunen tot één , zoodat , wan- 

 neer zij door den hersenring gaan, aan elke zijde der slurpscheede 

 slechts ééne groote lacune ligt. Vlak vóór de bovenste hersencom- 

 missuur versmalt zich de breede band kringspieren zoodanig, dat men 

 zoude meenen dat zij daar plotseling ophield. Hetzelfde ziet men 

 zijdelings , wanneer de hersenmassa's optreden , en onderaan , zoodra de 

 onderste hersencommissuur zich vertoont. Bij nauwkeuriger beschou- 

 wing, met sterkere vergrooting, blijkt echter, dat door den hersenring, 

 met de lacunen en de slurpscheede , ook de thans uit slechts enkele 

 vezels bestaande kringspierlaag doorschuift, terwijl het aantal over- 

 langsvezels enorm is toegenomen. En deze kringspierlaag is dezelfde, 

 die achter de hersenen den oesophagus zal opnemen, dus de eigenlijke 

 kringspierlaag van het lichaam. De overlangsvezels vormen de 



