bloedvat (fig. 33). Iets verder naar achteren treedt plotseling naast 

 het bloedvat een tweede kanaal op, dat zicli spoedig in een dorsale 

 en een ventrale belft deelt; het dorsale kanaal rukt steeds naar 

 boven, over de zenuwstam heen naar buiten, dringt door de huid, 

 en staat met de buitenwereld in verbinding. Het ventrale, verder 

 naar achteren vervolgd , valt samen met het nephrediair kanaal , onder 

 het bloedvat. Het is dus eene tak, die, op zeker punt van het 

 nephridiairkanaal uitgaande, zich naar voren richt, dan zich weder 

 even naar achteren buigt , en over den zenuwstam zich naar buiten 

 begeeft (zie fig. 5.) (fig. 34 is eene ideale doorsnede, getrofifen 

 volgens de gestippelde lijn in fig 5). Men ontmoet dus een klein 

 aantal doorsneden waarin zes kanalen getroffen zijn, aan elke zijde drie, 

 en later een grooter aantal doorsneden, waarin vier te zien zijn 

 (fig. 35). De samenkomst der kanalen , het uitgangspunt der tak , ziet 

 men in fig. 36. Nog meer naar achteren neemt het , nu weer enkel- 

 voudige, kanaal op nieuw eene zijdelingsche plaats in ten opzichte 

 van het bloedvat en mondt er ten slotte weer in uit (fig. 37), de 

 achterste opene communicatie vormend. 



Vergelgken wij het nephridiairstelsel van Carinoma met dat van 

 Carinella, dan zien wij eene treffende overeenkomst in hunnen aanleg, 

 doch eene buitengewone vooruitgang in bouw in dat der eerstge- 

 noemde species. Bij beide zijn vóór en achter opene communicaties 

 met het bloedvaatstelsel, bij beide één enkele uitvoergang aan 

 weerszijden , die aan het achterste gedeelte van het nephridiairkanaal 

 begint, big Carinella direct naar buiten gaat, bij Carinoma eerst 

 nog een eind naar voren loopt, alvorens met de buitenwereld in 

 aanraking te komen. By beide liggen de uitvoergangen boven de 

 zijdelingsche zenuwstammen. Bij Carinella heeft het nephridiairkanaal 

 ieder oogenblik gelegenheid om te communiceeren met de nephri- 

 diairklier die in het bloedvat ligt, bij Carinoma mondt het in zijn 

 geheelen loop ééns in het bloedvat, aldus eene derde directe com- 

 municatie vormend. De nephridiairklier is bij Carinoma afwezig, 

 doch wij kunnen ons denken dat hare functie verplaatst is in de 

 wanden van het kanaal zelf. Zijne cellen hebben eenen typisch 

 klierigen bouw en aanleg. Eene doorsnede door het kanaal is, wat 



