56 



lacunen optreden^ niet ééue enkele lacune, maar eenige, die alle 

 tegen de kriugspierlaag aan liggen, zoodat, als deze gesloten is, er 

 ook een kring van lacunen is, die natuurlijk alle min of meer 

 driehoekig van vorm zijn, met de basis tegen de kriugspierlaag en 

 den top naar het centrum gekeerd (zie fig. 53). De lacunen worden 

 van elkander gescheiden door dwarsvezels, die niet alleen van de 

 eene naar de andere zijde der kriugspierlaag loopen, zoodat ze in 

 het centrum, elkaar in alle richtingen kruisend, eene mediane streng 

 vormen, maar zich ook buiten de kriugspierlaag verder voortzetten, 

 zoodat zij straalsgewijs uit het centrum schijnen te loopen tot aan 

 de huid toe. 



Slechts enkele malen zag ik communicatie tusschen de lacunen 

 onderling, doordat een dwarswand voor een gedeelte niet aanwezig 

 was. Evenals bij Carinoma zijn de wanden van deze lacunen 

 bezet met overlangsspiervezels ; deze zijn dus tegen den binnenkant 

 der dwarsspierlaag , tegen de dwarsschotten , en in de toppen der 

 driehoeken geplaatst. Ook tusschen de dwarsvezels dier schotten 

 zijn bundels van o verlangs spieren zichtbaar, even als bij Carinoma. 

 Toch bespoelt het bloed niet direct deze vezels, maar is daarvan 

 gescheiden door een rijk ontwikkeld prachtig epithelium van kleine 

 ronde cellen met betrekkelijk groote korrelige kernen, volkomen 

 gelgk aan die van Carinoma. Op eene sagittale doorsnede (voorge- 

 steld in fig. 67) treft men dus, van boven naar beneden gaande: 

 de kringspierlaag (niet in de figuur aangegeven), eeuige overlangs- 

 spiervezels, epithelium, lacune, epithelium, langsspiervezels, den 

 cjlinder dwarsspieren , langspiervezels , epithelium, lacune, epithe- 

 lium, langsspiervezels en weder de kringspierlaag (niet aangegeven). 

 "Waar de epitheliumcellen in grooteren getale aanwezig zijn, is de 

 hyaliene basaallaag niet te bespeuren. Deze trekt bij Valencinia 

 niet zoo gretig kleurstof tot zich als bij de vorige genera. Zij is 

 duidelijk zichtbaar waar het epithelium losgescheurd is. 



Is de opening der slurpscheede bij Carinoma al niet terminaal, 

 bij Valencinia is zij nog meer naar achteren gerukt. Zij treedt het 

 eerst op in de 56e doorsnede, dus op nog geen m.m. van de snuit- 

 punt af (natuurlijk niet bij het levend individu), dringt naar boven 



