24 



Bij Cerebratulus urticans (J. Müll.) Hube. ten minste schijnt de schei- 

 ding tusschen het hloedvocht en het slurpscheedevocht althans zeer 

 scherp en volledig te zijn. Eene communicatie tusschen slurpscheede 

 en bloedvaatstelsel meent Mc Intosh bij Brepano^korus (24) gezien te 

 hebben , hoewel niet direct met het mediane vat. Eene opening van 

 dit vat in de slurpscheede is nog nooit gezien. Hoewel eene commu- 

 nicatie tusschen slurpscheede en bloedvaatstelsel niet tot de onmo- 

 gelijklieden behoort, kan ik er tot dusverre geen geloof aan slaan, 

 doch op dit punt hoop ik hieronder terug te komen. 



B. Wateevaatstelsel. 

 (Nephridia.) 



Dezelfde onderzoeker die met alle zekerheid voor het eerst bij 

 Nemertinen iets gezien heeft van bloedvaten , heeft hoogstwaarschijnlijk 

 dezelfde verdienste ten aanzien van liet nephridiaire stelsel. Delle 

 Chiaje beschrijft namelijk en beeldt af (1«2) twee hoogst fijne 

 kanaaltjes door hem uit het lichaam van PoUa articolata (volgens 

 de passage in zijne Descrizione) gepraepareerd. In zijne Memorie 

 herhaalt hij het voor zijne Polia lineata. 



De passage in zijne Descrizione^ III. p. 128 luidt: ,/Qualche 

 pollice distante all' orificio della bocca vidi due lunghi tubi alquanto 

 esili, aperti co^respettioi forami alF esterno del ventre, essendo 

 analoghi alle borse respiratorie del sifuncolo" Het exemplaar dat 

 hij afbeeldt had eene lengte van 30 c. M. De twee door hem 

 gevondene kanaaltjes met uitwendige opening lagen dus in de slok- 

 darmstreek, en zijn hoogstwaarschijnlijk watervaten. 



Ongeveer 23 jaar later (1851) zegt Max Schultze (H) dat hij 

 bij Tetrastemma obscura M. ScH. twee tamelijk dikwandige volkomen 

 onbewegelijke, in de lengte van het dier loopende vaatjes zag , welke 

 zoowel door de eigenaardige lichtbreking van hun kleurloozen inhoud , 

 die aan de watervaten der TurheUaria JRhabdocoela eigen is , als door 

 de tegenwoordigheid van slingerende ciliën in hunne vertakkingen. 



