21 



de slurpscheede loopend rugvat^ dat zich even achter de hersencom- 

 missuren in twee vaten deelt, die zijdelings naar baneden gaan en 

 zich weer in tweeën verdeden. De naar voren zich richtende takken 

 dringen dicht langs de gangliën tusschen de onderste en bovenste 

 hersencommissuur door, maken eenige sterke slingeringen en gaan 

 geheel aan het vooreinde van het dier, even achter de mondbocht 

 in elkaar over (Von Kennel geeft niets naders op over de plaatsing 

 van deze anastomose ten opzichte van de slurpscheede en den darm). 

 De twee andere takken loopen aan de huikzijde van het dier in sterke 

 bochten aan weerszijden naar achteren,, en z^n de zijdevaten. Het ragvat 

 deelt zich naar achteren iets voor den anus in twee schuin naar 

 buiten loopende takken, die in de zuigschijf verscheidene takken 

 afzenden en met de zijdevaten anastomoseeren. 



Bij volwassen dieren ontstaan tegelijk met de ontwikkeling der 

 voortplantingsorganen , hier en daar, aan alle drie de langsvaten, 

 hoewel het minst aan het rugvat, eenige takjes die zich nooit zoo 

 sterk als Blanchaed opgeeft ontwikkelen , nog minder anastomosen 

 tusschen de langs vaten vormen. 



Het schema van Malacohdella is zeer eenvoudig en nadert het door 

 Gegenbaüe opgegeven iVömer'imm- schema (Grundriss, vergl. Anat. 

 1878 p. 178.) Dat tijdens de geslachtsrijpheid zich eenige dwars- 

 vaatjes vormen, gebeurt waarschijnlijk wel hi] vaeer Nemertinen , dioch 

 is met uitzondering van dit geval nog niet opgemerkt. Merkwaardig 

 en leerzaam is bg Malacohdella het geval, dat, waar zich aan het 

 dier door zijne parasitische levenswijze langzamerhand eene zuigschijf 

 gevormd heeft, aldaar zich ook het bloedvaatstelsel aanpast en zich 

 rijker vertakt. De vaten toonen peristaltische bewegingen , die Von 

 Kennel echter aan het omringende weefsel toeschrijft, want, zegt 

 hij, de vaten zelf vertoonen een dun struktuurloos wandje met 

 kernen, doch geen enkele vezel, die aan spiervezelen zoude kunnen 

 doen denken. De beweging van het bloed is normaal. Het bloed 

 zelf is kleurloos, en Von Kennel vond geen spoor van cellige 

 elementen. Hij vermoedt in de zuigschijf van Malacohdella een 

 lacunair bloedvaatstelsel, heeft het echter niet met doorsneden kun- 

 nen bewijzen. 



