19 



tusschen den darm en de huid, en begrensd door een eigen weefsel^ 

 min of meer gedifferentieerd , maar niet gescheiden van den lichaams- 

 wand. Dit eigen weefsel is , wel is waar , eenigszins ingewikkeld ; 

 het beslaat: Ie uit een laagje samenhangend weefsel^ ?e uit een 

 radiair laagje van tamelijke dikte en van zonderling maaksel, en 

 3e uit een laagje van fijne elementen naast elkander geplaatst, even 

 als een epithelium, maar die hij gelooft dwarsdoorsneden te zijn 

 door langsspiervezels. Ondanks deze ingewikkelde struktuur kan 

 men dezen wand niet beschouwen als een eigen wand , want hij ligt 

 overal volkomen tegen den lichaamswand aan. 



Klaarblijkelijk spreekt Barrois zich zelf krachtig tegen. Daarbij 

 komt nog dat hij den lezer verwijst naar zijne fig. 136 waar hij 

 de vaten duidelijk op eene dwarsdoorsnede rond afbeeldt, dik- 

 wandig; en niet overal nauw rakende aan den lichaamswand. 



Hij zegt verder dat, welke moeite hij ook gedaan beeft om 

 b^ de Anopla dwarsvaten te vinden (die hij bij de levende dieren 

 bij doorvallend licht zag), hoeveel doorsneden hij ook maakte in 

 allerlei richtingen, hij ze niet vond. Overigens komt bij geen 

 enkelen schrijver eene duidelijke beschrijving voor van dwarsvaten. 

 (N. B. Voor Bareois waren ze duidelijk gezien door Dbllb Chiaje, 

 Blanchard, Keferstein, Mc Intosh en Hubrecht.) Al dit ver- 

 ffeefsche zoeken naar dwarsvaten leidt Barrgis tot de conclusie 



o 



,/dat de langsvaten niet anders zijn dan eenvoudige ruimten, ge- 

 plaatst tusschen huid en darm en bekleed met een min of meer 

 gedifferentieerd bindweefsel, en dat er eigenlek geen bepaalde dwars- 

 vaten bestaan maar dat de verbindingen tusschen de langsvaten 

 niet anders zijn dan de genitaalholten." Hij geeft een paar figuren 

 om dit besluit te rechtvaardigen Men ziet onmiddelijk aan zijne 

 figuren dat wat hij meent te moeten aanzien \'oor een overlangs 

 gesneden bloedvat, niet anders is dan het geleiachtig bindweefsel 

 of stroraa dat in mindere of meerdere mate bij alle Nemertinen 

 aanwezig is. Barrois heeft zich alleen niet vergist bij de beschrijving- 

 van den oesophageaalstreek, daar //smelten^' werkelijk bij een groot 

 aantal der Anopla //de bloedvaten," op één na, //ineen tot eene 

 algemeene holte die om den oesophagus ligt en allen zichtbaren 



