18 



echter dat de lacnneu vóór en achter de hersenen samenhangen door 

 middel van lacunen die hij heschrijft en afbeeldt (zie. zijne PI. XII 

 f. 6.) terzijde van de slurpscheede en tusschen de linksche en rechtsche 

 gangliënmassa , en die dus beschouwd kunnen worden als eene ver- 

 nauwde voortzetting naar achteren der twee groote lacunen in den 

 kop vódr de hersenen. 



Yolgens MosELEY (27) (1876) moet Pelagonemertes Rollestoni 

 Mos. een bloetvaatstelsel hebben dat slechts uit 2 langsvaten bestaat, 

 gelegen binnenwaarts van en beneden de zenuwstammen. Hun 

 loop was golvend. Zij ontmoetten elkaar bij de hersencommissuren 

 en achteraan het lichaam. Vlak achter de kopgangliën waren de 

 vaten verbreed tot wijde reservoirs De wanden waren doorschij- 

 nend, en bevatten verscheidene ovale nuclei, doch overigens struc- 

 tuurloos Ehythmische beweging der vaten of beweging van inwendig 

 vocht werd evenmin gezien. 



Sempee, (28) (1876) die de verdienste heeft Malacohdella herkend 

 te hebben als eene echte Nemertine (zie blz. 141 van Arb. Zool. 

 Zoot. Instit. Würzburg III) heeft, voor zoover ik in zijne 280 blz. 

 lange verhandeling heb kunnen naslaan, niets omtrent den bloeds- 

 omloop van dit merkwaardige dier vermeld. Wij zullen echter 

 zijn werk bij het beschrijven van het watervaatstelsel (nephridia) 

 weder moeten raadplegen. 



Baerois (29) (1877, pag. 194 — 199) treedt eerst in beschouwin- 

 gen over hetgeen men meent te zien wanneer men Nemertinen 

 levend bij doorvallend licht beschouwt , en daarna verhaalt hij het- 

 geen hij gezien heeft op dwars- en overlangsdoorsneden. 



Zoowel bij de Anopla (=: Palaeonemertea 4- Scliizonemertea 

 HuBR.) als bij de Enopla {z=: Hoplonemertea Hubr -|- Malacohdella 

 Bl.) bestaan drie langsvaten, een mediaan, en twee laterale, die 

 niet anders zijn dan de twee lacunaire ruimten rechts en links 

 van den darm. De langsvaten der Anopla verschillen inderdaad 

 essentieel van die der Enopla daar zij volkomen de vrije ruimte 

 innemen tusschen den lichaamswand en den darm; men kan ze 

 derhalve niet, even als bij de Hnopla beschouwen als bestaande uit 

 ware vaten met eigen wanden , maar eenvoudig als ruimten geplaatst 



