15 



met liet bloedvaatstelsel door een aantal stomata, die hare rugzijde 

 doorboren en doen vermoeden dat de daarin zich bevindende lichaampjes 

 in het vaatstelsel overgaan. 



Volgens denzelfden schrijver (25) is het bloedvaatstelstel van 

 Valencinia Armandi Mc Int. (1876) in hoofdtrekken dat van de 

 Carinellidae. Er zijn twee langsvaten gelegen aan de buitenzijde 

 der binnenste kringspierlaag even als bij de gewone Carinellas. Zij 

 ontmoeten elkaar in den kop in een soort netwerk ; zijn in 't voorste 

 deel van 't lichaam op dezelfde hoogte gelegen als de zijdelingsche 

 zenuwstammen ^ iets meer naar achteren naderen zij meer de buiten- 

 zijde en verwijderen zich allengs van de zenuwstammen , totdat zij 

 geheel aan het achtereinde van het dier zeer ver daarvandaan lig- 

 gen, tegen den darm aan, die ongeveer in het midden van het 

 lichaam ligt. 



Behalve deze heeft de nieuwe soort nog twee andere vaatsystemen. 

 Het eerste bestaat uit twee hoogst contractiele vaten in de slurp- 

 scheede, gelegen tegen haar wand aan en wel op de hoogte van 

 de bovenste punten van den darm (gezien op dwarssneden). Zij 

 beginnen vlak achter den mond en zijn vrij kort. Noch voor- noch 

 achteraan toonen zij samenhang met andere vaten of onderling. 

 Hunne wand bestaat uit eene hyaliene contractiele substantie , waarin 

 talrijke korrels zijn gelegen. De physiologische beteekenis van 

 deze vaten is duidelijk, sinds de ontdekking van eene regelmatige 

 rij van vaten, die in de slurpscheede uitmonden. (Zie hierboven 

 onder Mc Intosh (1875). 



Het tweede systeem bestaat uit twee langsvaten, een aan elke zijde, 

 onder de groote langsspierlaag zoodra de rugwand der slurpscheede 

 gevormd is. Zij kunnen zich buitengewoon verwijd voordoen maar 

 schijnen niet contractiel te zijn, daar zij alleen een hyalien wandje 

 hebben. Hun loop is vrij lang maar zij verdwijnen achter in het 

 lichaam. Mc Intosh vermeldt niet of zij of onderling of met an- 

 dere vaten zich vóóraan verbinden. 



In Januari 1876 publiceert dezelfde schrijver (26) in het Journal 

 of Anatomy and Physiology, Yol. X. eenige bijzonderheden over 

 het genus Lineus Sow. De verhandeling is in twee deelen gesplitst. 



