13 



op de lioogte der zijdelingsche zenuwstammen , aan de binnenzijde 

 der binnenste overlangsspierlaag. De vaten zijn veel breeder dan bij 

 Lineus en hun doorschijnend vocht bevat een aantal lichaampjes. In 

 het levende dier trekt zich elk lateraal vat regelmatig en snel van 

 voren naar achteren samen, waardoor een golf van vocht naar het 

 staarteinde voortgedreven wordt, waar de contracties ophouden. 

 Van tijd tot tijd heeft eene tegenovergestelde beweging plaats. Bij 

 de slokdarmsteek heeft geen verdeeling plaats, de vaten blijven on- 

 veranderd langs den oesophagus doorloopen tot dat zij in de post- 

 cerebrale streek in de twee bekende lacunen komen, die zich bij de 

 hersencommissarissen in elkaar storten. De contracties zijn zeer 

 onregelmatig; het gebeurt soms dat een en hetzelfde vat twee con- 

 tracties vertoont in tegengestelde richting. 



Bij Carinella ammlata (Mont) Mc Int. vindt men twee groote 

 overlangsvaten binnen de binnenste of langsspierlaag op de hoogte 

 der zijdelingsche zenuwstammen; zij zijn opvallend breed en hun 

 vocht is buitengewoon rijk aan korrelige lichaampjes. Even als bij 

 Lineus Sow. treft men hier in de slokdarmstreek een fijn netwerk 

 of lacunenstelsel aan, dat, naar voren vervolgd, eindigt in een 

 vaatlus die tot aan de tip der snuit reikt. 



Het overgaan der langsvaten in een lacunenstelsel bij den oesophagus 

 verklaart Mc Intosh physiologisch , als eeu middel tot oxydatievan 

 het bloed. Herhaalde malen stroomt door den slokdarm frisch zee- 

 water , dat dan een deel van zijne zuurstof aan het bloed kan afstaan 

 natuurlijk door de wand van den oesophagus heen. Daarenboven 

 is het licht te begrijpen dat gedurende de voeding de bloedsomloop 

 dikwijls gestremd zoude worden indien dit rete mirahile niet bestond. 

 Mc Intosh herinnert hierbij den lezer aan den zoogenaamden kieuw- 

 korf van Balanoglossus , d. Chiaje, waar ook het voorste deel van 

 den slokdarm een meer gedecideerde respiratorische functie heeft. 



HüBRECHT (19) spreekt iu 1874 (Aanteekeningen, enz.) van eene 

 koplis die over de gangliën heen in den kop loopt. De drie over- 

 langsche vaten hebben nog onderling gemeenschap door zijdelingsche 

 verbindings vaten. Hij meent bij Notospertnus drepanensis Huschke 

 .(=r: Cerehratulus genicidatus d. Ch.) Quatu.) ook nog een vierde 



