58 



(26) (beter: ,/infra-proboscidian-slieatli cliannel"). Zij wordt van 

 de twee andere gesclieiden door eenen liorizontaal liggenden breeden 

 band van dwars vezels (vergelijk Carinomo). 



Eeue volgende doorsnede vertoont ons zes lacunen , want elke der 

 drie bovengenoemden wordt door dwarsvezels verdeeld in tweeën 

 en wel de naast de slurpsctieede liggende in eene bovenste en eene 

 onderste, en de onder de slurpscheede liggende in eene linksche en 

 eene reclitsclie. 



Iets verder verdwijnen weer de dwarsvezels in de lacunen naast 

 de slurpscheede en er zijn weer vier lacunen, twee naast en twee 

 onder de slurpsclieede , even als bij Carinoma. 



Tevens ziet men aan weerszijden twee groote ellipsvormige gan- 

 gliën-massa's in de kringspierlaag dringen , die op bare beurt uitwijkt 

 om ze te ontvangen en zelfs aan weerszijden zich naar buiten 

 beweegt en deze gangliënmassa's omsluit. Dit zijn niet anders dan 

 de achterste hersenlobben (hersenrespiratoren). Zoodra deze binnen de 

 kringspierlaag komen ziet men om hen heen eene dunne lacune, 

 waarin zij dus als 't ware baden. Deze lacune treedt achter de 

 hersenlob in onmiddelijk verband met de twee onder de slurp- 

 scheede liggende, die inmiddels uit elkaar geweken zijn, zoodat zij 

 nu zeer ver van elkander staan. Behalve deze hersenrespiratoren 

 dringen nog twee kleinere knotsvormige gangliënmassa's in de 

 naast de slurpscheede liggende lacunen (hersen voeders ?). 



De twee lacunen onder de slurpscheede en die, waarin de hersen- 

 respiratoren zwemmen, blijven echter steeds van de naast de slurp- 

 scheede liggende gescheiden door den bovenvermelden breeden hori- 

 zontalen band van dwarsspieren. Thans ziet men den band verbroken 

 worden eii de lacunen met elkander aan weerszijden samenvloeien. 



De samenvloeiing duurt niet lang. Alweder worden zij verdeeld 

 door dwarsbanden. De mond wordt zichtbaar. De kringspierlaag 

 wordt van onderen verbroken, wijkt naar buiten uit en omvat 

 eindelijk den oesophagus. De lacunen en de overlangsspierlaag , 

 die altijd aan den binnenwand der kringspierlaag blijft liggen, 

 houden met haar gelijken tred (fig. 50), zoodat, zoodra de oeso- 

 phagus binnen den kring is opgenomen, hij tevens omringd wordt 



