-59 



door de overlangsspierlaag en de lacunen (fig. 51). De dwars- 

 bandjes , die steeds voortgegaan zijn de lacunen te deelen , zijn ook 

 om den oesophagus aanwezig, en houden dezen verbonden met de 

 kringspierlaag , hem nagenoeg overal even ver van laatstgenoemde 

 afhoudend, behalve natuurhjk aan den kant der slurpscheede , die 

 tevens oorzaak is dat langs den geheelen oesophagus naast haar eene 

 lacune bhjft liggen , die m den regel grooter is dan eene der andere. 

 Ik zal ze //slurpscheedelacunen^' noemen. 



Ik heb mij moeite gegeven om alle bandjes , zoo wat hunne 

 breedte als wat hunne plaatsing betreft, over een klein gedeelte 

 van den oesophagus nauwkeurig na te gaan^ doch vond niet de 

 minste aanduiding van metamerie of segmentatie, die zoo duidelijk 

 in de darmstreek, en in den darm èn in het bloedvaatstelsel, te 

 voorschijn treedt. 



In het door mij onderzochte exemplaar besloeg de lacunaire of 

 oesophageaalstreek ongeveer ^/g der geheele lengte van het dier. 



De lacunen worden , achter aan dit gedeelte , hoe langer hoe 

 grooter, doch verminderen tevens in aantal, vooral aan de buikzg de. 



In deze streek treedt tevens , iets meer naar voren , het vat, dat 

 tot dusverre steeds in de slurpscheede lag , er uit en loopt voortaan 

 onder de slurpscheede, vlak tegen haar aan, zoodat ik de twee 

 spierlagen niet van elkander kon onderscheiden. Ook de darm is 

 zoo nauw tegen het bloedvat aanliggend, dat er geen de minste 

 ruimte tusschen hen te zien is. Het uittreden geschiedt binnen 

 zes doorsneden (fig. 55 a — d), en wel zoo, dat het schijnt alsof de 

 kringspieren der slurpscheede zich verplaatsen van onderen naar 

 boven. 



Het mediane vat vertoont , zoo lang het in de slurpscheede ligt , 

 eene binnenste epitheliumlaag van dezelfde cellen, die overal bloedruimten 

 begrenzen ; op hen volgt eene hyaliene basaallaag. Het vat ligt steeds 

 boven de epitheliumlaag der scheede, en de bovenhelft van den 

 wand van het vat heeft een geheel ander histologisch karakter dan 

 de onderhelft. De laag, namelijk, buiten de hyaliene basaallaag 

 vertoont klierachtige cellen, alsof het mediane vat hier, even 

 als ik vermoedde van de twee in de slurpscheede liggende vaten 



