66 



zijn. Opmerkelijk is het^ dat de uitvoerbuizen tot aan de basaal- 

 membraan open waren ^ zicli dan plotseling vernauwden, alsof de 

 membraan lien dicbtkneep. Buiten de membraan waren zij weer 

 iets wijder, doch hoogst zelden zag ik buiten de membraan hun 

 lumen. Waar dit zichtbaar was, waren weer groote ciliën aan- 

 wezig, doch de cellen, die den wand bekleeden, hadden hier een 

 fijn korreligen inhoud, waren niet zoo scherp begrensd, en 

 kleurden zich lichter dan binnen de basaalmembraan. Zag ik bij 

 CarineUa en Carinoma duidelijk, dat de basaalmembraan door den 

 uit voergang van binnen naar buiten was gedreven , bij Valencmia 

 longir osiris is hiervan niets te zien. 



Bij een exemplaar waarvan sagittale doorsneden waren gemaakt, 

 was het uephridiairstelsel beter gekleurd , doch noch op dwarssneden, 

 noch op overlangssnedén, kon ik in de fijne kanaaltjes ciliën be- 

 merken. Op de sagittale doorsneden kon ik niet de openingen 

 in de huid vinden, maar wel de buizen onder de basaalmem- 

 braan. Heb ik goed gezien, dan vallen deze uitvoergangeu in 

 het bovenste langskanaal, juist op de plaats waar een dwarskanaal 

 er ook invalt. De kanaaltjes bleken wanden te hebben van ééne 

 rij cellen, met kernen die zich sterk kleuren en op den bodem der 

 cellen liggen, even als von Kennel van Notosj^iermus [Cerebra- 

 tulus) afbeeldt. 



Het geheele stelsel strekte zich niet verder uit dan de oesopha- 

 geaalstreek. 



Eeeds heb ik vermeld dat de voorste uitvoergangen veel breeder 

 en beter ontwikkeld zijn dan de achterste, zoodat de eerste ook 

 zeer gemakkelijk, de laatste niet dan met moeite konden gevonden 

 worden. Het blijkt dat, met den voorgaanden groei van het dier, 

 ook liet oesophageaalgedeelte grooter wordt, en waarschijnlijk met 

 betrekking tot het geheele lichaam even groot blijft, bijv. Y» van 

 de geheele lengte. Het uephridiairstelsel blijkt met den groei der 

 oesophageaalstreek gelijken tred te houden. Verder moet men uit 

 liet verschil tusschen de voorste en achterste uitvoergangen opmalcen, 

 dat het voorste gedeelte der oesopliageaalstreek en dus oolv van het 

 nephridiairstelsel het oudst, het achterste het jongst is. 



