68 



de laciinen liggen iu een dwarsspierwand ^ die den vorm liecft van 

 eene liggende acht (oo). 



Daar de bovenste liersenlobben sterk vooruitsteken^ en aan bare 

 punt de vrij breede bovenste commissuur hebben, zoo krijgt men 

 hier een beeld alsof de lacunen met de kringspierlaag onder de her- 

 senen lio-o-en. 



Yoorbij de bovenste hersencommissuur nemen de hersenen aan 

 weerszijden in volume toe^, en de slurpscheede, die inmiddels door 

 de kringspierlaag gedrongen is , en zich tusschen de twee lacunen 

 in heeft geplaatst, schuift nu met de lacunen en de kringspierlaag 

 tusschen de beide hersenhelften door. Op deze hoogte treft men 

 de onderste hersencommissuur. aan. Even voordat deze zichtbaar 

 wordt vereenigen zich de lacunen boven de slurpscheede (fig. 44), 

 en breiden zich tevens langzaam over de hersenen uit. Aan weers- 

 zijden der scheede blijven nu twee smalle lacunen liggen; deze dalen,, 

 vereenigen zich eerst onder de scheede, communiceeren dan met het 

 mediane vat in de scheede, blijven vervolgens eenigen tijd op hunne 

 plaats liggen, en begeven zich eindelijk achter de onderste hersen- 

 commissuur nog meer naar beneden om zich te vereenigen met de . 

 over en om de boven-hersenen heen komende lacunen, die nu de 

 hersenrespiratoren insluiten. De kringspierlaag, die steeds om de 

 laatste lacunen gebleven is, sluit zich nu ook (fig. 45, 46, 47, 48). 

 Meer naar achteren verkleinen de hersenrespiratoren, en verschij- 

 nen, boven deze, twee andere en holle lichamen, die men zich 

 eerst niet kan verklaren , doch wanneer men ze ziet samenvloeien , 

 en een uitlooper mediaan naar beneden zenden (fig. 49), en iets 

 verder den mond zich ziet openen in deze gemeenschappelijke holte , 

 dan bemerkt men dat men te doen heeft gehad met eene sterk naar 

 voren springende plooi der mondholte (fig. 50). Even als ik bij 

 Valencinia slechts eenmaal waarnam, zag ik bij Polia curta ieder 

 oogenblik gangliënmassa^s in de lacune dringen, ook van de zijdestam- 

 men. Achter den mond komen de lacunen weer bij elkaar en omslui- 

 ten den oesophagus, terwijl zij steeds, naast de slurpscheede, twee 

 duidelijke, nooit onderbroken lacunen zichtbaar laton (fig. 51). Doch 

 hoewel deze laatste zich laugg de slurpscheed(3 voortzetten tot achter 



