72 



zoowel wat betreft vorm eu omvang der kriugspierlaag , over- 

 laiigsvczels , dwarsbandeii , lacunen, slurpsclieede , etc. ^ als wat 

 betreft de wijze van insluiting der hersenrespiratoren en van den 

 oesopbagus. 



Meer dan bij de twee voorgaande soorten blijven hier de lacunen 

 naast de slurpscbeede zichtbaar. Zij zijn in doorsnede rond van vorm^ 

 hare hyaliene basaallaag sterk gekleurd, haar epithelium rijk ont- 

 wikkeld. Zij zijn van de overige lacnnen, vooral in het voorste ge- 

 deelte der oesophageaalstreek , gescheiden door dwarsvezels , en staan 

 slechts nu en dan met hen in verband. Eerst in het achterste 

 gedeelte wordt de scheiding minder duidelijk, zij verliezen haar 

 vaatkarakter en komen meer in aanraking met de overige lacunen. 

 Steeds liggen zij onder de overlangsspierlaag. 



Ongeveer op de hoogte waar het mediane vat achter uit de slurp- 

 scbeede treedt, beginnen twee ventrale lacunen iets grooter te worden 

 dan de overigen, en treden steeds op dezelfde plaats op. Nog 

 op een honderdtal doorsneden vertoonen zich, tusschen hen beiden 

 in, kleineren lacunen, later niet meer. Die twee lacunen worden 

 later de ventrale vaten. Inmiddels zijn de twee slurpscheedela- 

 cunen verdwenen, en rangschikken zich de overige lacunen zoo, 

 dat ze op rudimentaire dwarsvaten gelijken, zoodat ik niet kan op- 

 geven, waar precies het eerste duidelijk begrensde, en in zijn geheel 

 bestaande dwarsvaatje begint. Genoeg — waar ik dit meende te 

 zien, waren de twee lacunen naast de scheede reeds lang verdwenen. 

 Het overige is gelijk aan dat van Valencinia en Polia. 



De inwendige bekleeding der bloedruimten met het bekende epi- 

 thelium en het hyaliene basaallaagje, was overal dezelfde. In alle 

 drie mijne exemplaren was het mediane vat noch aan den darm , 

 noch aan den slurpscheedewand vast verbonden, maar kig vrij in 

 stroma. Buiten de hyaliene basaallaag waren kernen gegroepeerd. 

 Zoo ook de ventrale, hoe'.vel ik wat meer naar achteren in de darm- 

 streek meende dat deze buiten één laagje dwarsvezels sterke over- 

 langsspiervezels bezitten. 



Het vat in de slurpscheede vertoont dezelfde bijzonderheden waarvan 

 ik bij Vahnrinia en PoHa sprak. De dwarsvaatjes zijn, even als 



