lano", zich omgeven met een kringspierwand en hoe langer hoe 

 kleiner worden. De lacunen om de mondholte verdwijnen hier en 

 daar alsof zij blind eindigen. Enkele zijn nog te herkennen, doch 

 de twee eenige nog goed zichtbare lacunen zijn de zooeven genoemde 

 van eenen spierwand voorziene, naast de slurpscheede en boven do 

 punt van den darm (mondholte) liggende. Oaetera desunt. — (Twee 

 kopstukken hebben mij voor deze beschrijving gediend, zij waren 

 volkomen aan elkander gelijk). 



11. Cerebratulus roseus (della Ch.) Hubr. 



Het praecerebraalgedeelte is zoo volmaakt gelijk aan dat van 

 C, Urticans , dat ik eerst meende aan eene vergissing in de determi- 

 natie te moeten denken. — Zoodra echter de kringspierlaag met het- 

 geen zij omsloten houdt door den hersenring passeert , ziet men dui- 

 delijk in het oog springende verschillen. 



De beide lacunen naast de slurpscheede vereenigen zich onder 

 haar, doch zenden geenen uitlooper er in af , maar door een gedeelte 

 der spiervezels aan de onderzijde der slurpscheede, wordt een op 

 dwarssneden horizontaal liggend smal gedeelte der lacunen afge- 

 sneden, zoodat men eenige sneden verder in den ventralen wand 

 der scheede eene lacune meent te zien. Deze rukt ook hoe lan- 

 ger hoe meer naar boven en komt eindelijk binnen de kringspier 

 der scheede te liggen, en is het mediane vat, dat dus in deze 

 streek uit de slurpscheede tredend niet direkt in de lacune valt, 

 maar zich eerst een eind verder naar voren, onder de scheede loo- 

 pend, met deze in verbinding stelt (evenals bij C. marginatus) 

 De scheede wordt met dit vat , dat er nog onder ligt , toch nog 

 omspoeld door de hoefijzervormige lacune (met de hoorns naar boven 

 gericht). Nu wordt door een horizontalen dwarsband van spiervezels 

 deze lacune in drieën gedeeld, twee naast en één onder de scheede. 

 De onderste hersencommissuur is reeds lang voorbij, en de mond- 

 spleet wordt reeds zichtbaar , en nog is de algemeene figuur dezelfde. 



