82 



bovenste en de onderste lacunaire boog bijna hï\ alle Nemertinen voor- 

 komen , en wanneer nu deze bogen toevallig zeer breed zijn , kan 

 liet ligt gebeuren, dat men de onderste reeds ziet, voordat de bo- 

 venste weg is. De ring is dan ook slecbts op drie of vier door- 

 sneden zichtbaar , en de hoefijzervorm komt terug , maar nu met 

 de korens naar boven. 



Juist boven de onderste hersencommissuur staat het mediane vat 

 in de slurpscheede in verband met deze lacune. Nergens zag ik 

 dit proces zoo duidelijk als hier. Het vat was gezwollen en vol 

 bloedlichaampjes , zoodat de opening zoo groot was dat ^t scheen 

 alsof de slurpscheedewand daar gebroken was. De lacune wordt 

 hierachter weer in drieën verdeeld. De twee gedeelten naast de scheede 

 grijpen weer om de respiratoren. De horizontale spiervezelband ver- 

 schijnt weer onder de scheede, en scheidt van de twee bovenste 

 lacunen de derde, die onder de scheede ligt. Deze wordt weer ver- 

 deeld in drie kleinere door vertikale dwarsbanden, die uit den wand 

 der scheede zich naar beneden richten. Deze drie kleinere worden 

 echter, zoowel door overlangsche als door dwarse spiervezels ver- 

 drongen en op zijde geschoven, en zij vloeien met de twee groote 

 samen, waarin nog de respiratoren zichtbaar zijn. De vraag rijst 

 nu dadelijk op: welke lacunen gaan dan om den oesophagus? 

 De volgende doorsneden laten dan ook zien, dat geen andere dan 

 deze twee zulks doen (de mondspleet ligt bij Lancia verder achter 

 de hersenen dan bij de andere genera , naar het mij toeschijnt) , hoewel 

 zij gedeeltelijk op hunne plaats blijven liggen : naast de scheede. In 

 de lacunen, ook in die naast de scheede, ligt het nephridiair- 

 steisel. Het schijnt echter (of ligt het aan het exemplaar dat ik 

 onderzocht?) dat de kanaaltjes hier vrij liggen in de lacunen en 

 niet tegen de overlangsspierlaag aan, zooals bij alle tot dusverre 

 beschrevene vormen met het Schizonemertea-karakter in het bloed- 

 vaatstel. De nephridiairkanalen zijn dikker en duidelijker zichtbaar dan 

 die van VaUncinia^ Polia of Lineus, en gelijken volkomen op die welke 

 V, Kennel afbeeldt van Notospermus drejoanensis Husciike (=: Ce- 

 rébratulus geniculatus (delle Cpiiaje) Quatr.) In eene der dwars 

 doorgesneden kanalen zag ik duidelijk ciliën; zij waren iets lauger 



