85 



zij buitengewoon dikke wanden hebben. Ik heb het praeperaat 

 nauwkeurig nagegaan en vond geen enkele opening meer. Er is 

 dus bij deze species één enkel paar aanwezig; doch niet achteraan 

 maar vooraan! Vóór deze openingen zag ik geen enkel kanaaltje. 

 Histologisch kan ik er niets van mededeelen. 



14. Amphiporus lactifloreüs (Johnst.) Mc Int. 

 Fig. 9, 10, 38—40. 



Mond en slurpscheede hebben slechts ééne bijna terminale aan 

 de buikzijde gelegene opening. Dit is het eerst door Prof. Hu- 

 BRECHT waargenomen ; die het op het praeparaat aanteekende. Ik 

 meen aan dat praeperaat duidelijk gezien te hebben, dat de slurp- 

 scheede geene eigene opening heeft, maar uitmondt in denrugwand 

 der mondholte , en deze ligt, zooals men weet, niet achter maar zeer 

 ver vóór de hersenen. 



Boven deze mondholte , dus ook boven de slurpscheede ligt de 

 boog die de beide vaten van de koplis met elkander verbindt (fig. 9). 



Men treft dus eerst eene doorsnede aan met één ellipsvormig gat , 

 daarna eene met twee gaten, zijnde de doorgesneden vaten. Deze twee 

 wijken steeds meer uiteen. Hun wand bestaat uit eene dikke hyaliene 

 basaallaag. 



Zij liggen eindelijk ten opzichte van darm en slurpscheede zóó 

 dat hunne middelpunten eene ruit vormen met die der genoemde 

 organen (fig. '38). 



De hersenrespiratoren zijn zeer klein. Hunne opening is zeer 

 vooraan, n.1. op doorsnede 'N^. 31, (Het exemplaar was 17 m.M. 

 lang, 2 m.M. dik , in spiritus; de sneden waren Ys o m.M. dik). De 

 kanalen loopen naar achteren, steeds onder de bloedvaten blijvend en 

 deze eindelijk aanrakend, terwijl ze eene dikke zenuwtak uit de 

 hersenen ontvangen, en eindelijk verdwijnen (N°. 41). De bloed- 

 vaten begeven zich (N". 37), even vóór de onderste hersencommis- 

 suur naar boven , binnen de twee hersenmassa's , die reeds zichtbaar 



