86 



zijn, en tussclien deze en de slurpsclieede. Doch zij hebben een 

 stuk achtergelaten dat na eenige doorsneden verdwijnt (N°. 42). Deze 

 stukken eindigen dus blind (fig. 9). Juist boven de onderste her- 

 sencommissuur begeven de vaten zicli onder de slurpscheede , vallen 

 iu elkaar en communiceeren met het mediane vat in de slurpscheede, 

 dat daar juist zichtbaar wordt (N". 47). Inmiddels zag ik naast 

 de slurpscheede en boven de hersenmassa (N". 41 en N", 46) plotseling 

 ter weerszijde een doorgesneden bloedvaatje optreden. Het zijn twee 

 naar voren gerichte takken (zie fig. 9). De twee bloedvaten gaan wan- 

 neer zij het mediane vat in de scheede gezonden hebben direct weer 

 uiteen en recht naar deze twee stukjes bloedvat, vermengen hunnen 

 inhoud en keeren naar hunne plaats tusschen hersenmassa en slurp- 

 scheede terug, geen spoor van deze twee vreemde bloedruimten 

 achterlatend (N° 49 en 51). Het mediane vat blijft niet lang in de 

 scheede liggen , want dit zag ik op slechts vijf doorsneden van ^/gg m.M. 

 in dien stand. (Op een tweede exemplaar, dat jonger was, slechts 

 op drie doorsneden.) De twee z^delingsche begeven zich onder het 

 niveau der zenuwstammen en slingeren nu voortdurend in sagitale 

 richting. Ik heb tweemalen met de meeste nauwkeurigheid de 800 

 dwarsdoorsneden door het geheele individu nagezien, doch heb ner- 

 gens een dwarsvaatje gevonden. In een horizontaal gesneden staart- 

 stuk evenwel waren zij aanwezig. Den overgang tusschen de drie 

 langsvaten bij Amp/dporus lactijloreus heb ik zeer duidelijk kunnen 

 zien (want zij waren daar juist in diastole), boven den endeldarm 

 en vóór de anaalcommissuur. 



Wat het watervaatstelsel (nephridiairstelsel) betreft, zoo kan ik 

 daarvan het volgende mededeeleu, Het ligt evenals alle andere or- 

 ganen dezer species vrij in het geleiachtig stroma , waarin ik nergens 

 kernen heb aangetroffen Het treedt het eerst op in de hersenstreek 

 (snede N". 42) en wel juist daar waar ik de twee zonderlinge uit- 

 loopers (?) naar voren van het bloedvaatstelsel zag (fig. 9 en 39). 

 Het eerste vaatje lag zoo dicht daartegen aan, dat het mij niets 

 verwonderen zou indien een ander onderzoeker daar eeneopene com- 

 municatie vond tusschen deze twee stelsels Ik heb in alle geval 

 deze opene communicatie niet kunnen ontdekken, al meen ik gezien 



