87 



te hebben dat de wanden of liever hun weefsel, innig samenhingen. 

 De doorgesneden vaatjes vertoonen denzelfden bouw als alle mij 

 bekende nephridiairkanaaltjes. Deze kanaaltjes slingeren zich hoogst 

 onregelmatig om de zenuwstammen, steeds in de buurt van deze 

 blijvend. Ik heb hier weer meer dan één paar uitvoergangen ge- 

 vonden. Zij lagen in de volgende doorsneden: 



Links. Rechts. 



52, 53, 54, 55 55, 56, 57. 



57, 58, 59, 60. 



62, 63, 64 62, 63. 



65, 66, 67, 68. ) 



. 65, 66, 67, 68. ] 



73, 74, 75. 



77, 78 



84, 85. ) 



85 85. S 



91. 



97, 98 



■ 101. 



Bij W. 110 hield het nephridiairstelsel op en vertoonden zich de 

 eerste sporen van generatieorganen. Hier is dus tevens de grens 

 tusschen oesophageaalstreek en darmstreek. Men ziet terstond hoe 

 onregelmatig de uitvoergangen zijn aangelegd. Eigenlijk zijn slechts 

 drie ^areji aanwezig. De andere schijnen bepaald onparig te 

 zijn. Ik heb de sneden die gezamenlijk één uitvoergang te zien 

 gaven , doordat deze schuin naar voren of naar achteren liep , naast 

 elkaar geschreven. Men ziet tweemalen aan de rechterzijde twee 

 uitvoergangen met eene accolade vereenigd. Dit duidt op twee 

 vreemde verschijnselen die ik tot dusverre niet bg Nemertinen heb 

 wedergevonden. De uitvoergangen 65 enz. , onder de eerste accolade 

 liepen, zooals men ziet, parallel aan elkander (fig. 40) in hetzelfde 

 viertal sneden, aan dezelfde zijde, en wel één onder dm zenuwstam. 



