93 . 



liet nephridiairstelstelsel van alle Hoplonemertea, waarvan het hoofd- 

 kanaal ook altijd min ol meer hoven de zenuwstammen ligt!) Ik 

 heb geaarzeld om het stelsel op de figuur weer te geven . uithoofde 

 van zijn gecompliceerden aanleg. 



In histologischen bouw wijken zij in niets af van de dwars vaatjes 

 der bloedvaten (fig. 70, 71), zelfs de dorsolaterale en de van tijd 

 tot tijd dwarsgesneden kleinere verbindingen tusschen de dwarsvaatjes 

 hadden denzelfden bouw, alleen waren zij grooter. Alle vertoonden 

 een uitwendigen ring van groote blazige cellen, om eene hyaliene 

 basaallaag, waarbinnen dan eenige groote korrelige kernen lagen, 

 die niet te onderscheiden waren van alle andere in het geleiachtig 

 weefsel van den kop of van de blazige cellen zelve. De kernen 

 lagen in een fi.jnkorrelig laagje. Zijn de kernen bloedlichaampjes 

 en is het fijnkorrelig laagje gecoaguleerd bloedvocht, of behooren zij 

 beiden tot de inwendige bekleeding van deze vaatjes zelve? Ik heb 

 het niet kunnen uitmaken. 



Het mediane en de twee ventrolaterale vaten hebben tusschen het 

 basaallaagje en de groote cellen nog een dun laagje kringspiertjes. 



In het darmgedeelte komen slechts over enkele divertikels dwars- 

 vaatjes voor. In het staartgedeelte daarentegen menigvuldiger, hier 

 en daar een divertikel overslaande. 



De laterale vaten loopen steeds onder de zenuwstammen , niet 

 onder den darm. 



17. Drepanophorus rubrostriatüs Hubr. 

 Fig. 7 , 43. 



Ik kan met de beschrijving dezer soort kort zijn. Het bloedvaat- 

 stelsel bestaat uit eene koplis, die over de slurpscheede heen loopt. 

 (Slurpscheede en mond hebben ieder hunne eigene bijna terminale 

 opening.) De doorgang door den hersenring en de samenhang met 

 het mediane vat, dat alleen in de oesopliageaalstreek in de scheede 

 ligt, geschiedt op de wijze die bg alle Iloplonemertea met eene koplis 



