ALGEMEEN OVERZICHT. 



Wij hebben dus gezien dat er drie vormen van bloedvaatstelsel 

 bij de Nemertinen voorkomen. Daarbij verdient opmerking, dat, 

 hoewel Valenciniaidae en Poliaidae tot de Palaeonemertea behooren, 

 zij in hun bloedvaatstelsel en in hun nephridium reeds het type 

 der Schizonemertea vertoonen. Gemakshalve zal ik in deze beschou- 

 vï^iugen spreken over het Palaeo-ti/pe ,h.ei ScMzo-type en het Hoiplo-type. 



In het Palaeo-type zien wij twee overlangsruimten die vóór in den 

 kop met elkander communiceeren hoven de slurpscheede, in den kop 

 en de oesophageaalstreek lacunair zijn, in de oesophageaalstreek 

 eene neiging hebben hunne oppervlakte te vergrooten , in de darm- 

 streek echte vaten zijn, en in de staart met elkander communiceeren 

 boven den endeldarm. 



In den kop kunnen ook lacunaire verbindingen voorkomen onder 

 de slurpscheede In de oesophageaalstreek geschiedt de vergrooting 

 der oppervlakte doordien de lacunen of zeer groot zï^n (CephalotrixJ , 

 of daarvan telkens stukken afgezonderd zijn, die echter met de 

 hoofdlacunen blijven communiceeren (Carinella) , of langs de geheele 

 lengte der oesophageaalstreek de lacune zich in twee stammen ge- 

 splitst heeft, die alleen vooraan een blijvende gemeenschap bezitten 

 {Carinomd). 



De vaten loopen bij Carinella achter in het lichaam direct in 

 elkaar, boven den endeldarm, doch dit is niet het geval bij Cari- 

 noma. Hier monden zij in lacunaire holten, die boven over den 

 endeldarm met elkaar communiceeren. Vóór deze verbinding hebben 

 zich reeds verscheidene lacunen gevormd, eveneens boven den darm 

 en deze communiceeren nu telkens met de twee vaten, zoodat er 

 rudimentaire dwarsvaten aanwezig zijn. 



