100 



gedeelte van het mediane vat dat in de slurpsclieede ligt wordt 

 in dit type hoe langer hoe kleiner. Er zijn zelfs vormen waar 

 het niet meer in de slurpscheede treedt maar er over zijne geheele 

 lengte onder blijft (Nemertes , Tetrastemma, Malacohdella). In 

 de darmstreek komen over de geheele lengte of alleen in het 

 achterste gedeelte dwarsvaten voor. Of er ontwikkelen zich alleen 

 bij geslachtsrijpheid eenige takjes aan de langsvaten, doch meer 

 aan de laterale dan aan het mediane (fig. 8 Malacohdella). Ont- 

 wikkelt er zich een hechtorgaan of zuignap aan het lichaam dan 

 houdt daarmede het bloedvaatstelsel gelijken tred en ontwikkelt 

 talrijke takken in de zuignap (fig. 3 Malacoidella) . 



Bij alle Nemertea heeft dus de voorste vereeniging der bloed- 

 ruimten plaats hoven de slurpscheede , de achterste hoven den endel- 

 darm. Bij alle Nemertea zijn overal de bloedruimten van binnen 

 bekleed met een epitheliumlaagje , hierop volgt steeds een hyalien 

 basaallaagje. Buiten dit basaallaagje kunnen of groote blazige 

 cellen liggen (fig. 70 en 71), of protoplasmatische cellen met kernen 

 (fig. 62 — 65), of er vormen zich uit de protoplasmatische cellen 

 kringspier vezels (fig 66); zelden daarbuiten nog overlangsspiervezels 

 (fig, 74-75). 



Wat het nephridium betreft , bij Carinella is een gedeelte van de 

 zijdelingsche langs vaten gedifferentieerd tot een dergelijk orgaan. Dit 

 is hier duidelijk een van de bloedvaten afgezonderd gedeelte, even 

 als de stukken in de oesophageaalstreek ; het communiceert nog 

 zoowel direct als indirect met het bloedvaatstelsel. Een gedeelte 

 van de wanden van het bloedvat differentieert zich tot eene klier 

 wier functie het is de verbruikte of overtollige stoffen uit het bloed 

 af te zonderen en te transporteereu naar een reservoir: het van het 

 bloedvat afgescheiden gedeelte. Dit heeft nog twee opene commu. 

 nicaties met het bloedvat. De scheiding is dus als het ware nog 

 niet geheel afgeloopen, en de communicatiepunten gaan misschien 

 met den groei van het dier ook verder van elkaar staan, steeds 

 de voorste en de achterste limiet van het nephridium vormend. De 

 excreten der nephridiairklieren moeten naar buiten worden gevoerd , 



