6 Tejludo europaea, 



a b. Linnaeo defcriptai*um figuram, remiffionem, certo dijudicari nequit, 

 dum de ipfiffimo quod ante oculos habuit individuo, non conftat. 



Quod autem iconem noflram attinet, ante omnia commemorandum eft, 

 eandem ad exemplar ficcum exaratam effe, unde capitis rugae quaedam 

 non naturales , pedumque retrafta pofitio j;eprehenfionem judicum forte 

 merebuntur; fed quum teftarum charaderes bene et ad naturam expreffi 

 fint, leviora illa momenta eo facilius excufari poffe fpero. 



Quam fub T. orbicularis nomine exhibet illuftriir. de la Cepede figuram 

 et defcriptionem Tab. V. p. 126. ad nollram nullo modo quadrat, et perpe- 

 ram fynoripmon Europaeae Schnfeideri et Wulfenii fuae adhibuit; cujus Difci 

 colorem lucidum (ajfez claire) dicit, maculis minoribus ruffis alperfum; nafum 

 acuminatum elongatum, caudam bre viorem ,pedes clavatos, rotundatos, 

 quorum digitiunguium o p e folum diftinguendi fuerint. . Specimina pullos 

 fuiffe, quae defcripfit, vix quatuor pollices longos, ipfefatetur; absque omni du- 

 bio autem.ad aliam quamdam fpeciem, ordinis terreftris, funt referendi. T. luta- 

 ria ejusdem aucloris, Tab.lV. p. ii8-, propius aliquantum ad noflram accedere 

 videtur , fi figuram male exaratam effe arguere licet ex eo , quod in defcriptione 

 pedes palraati dicantur, icon autem nihil tale exprimat; obftat autem ex altera 

 parte, quod nullam pifturae radiatae fcutellorum dorfalium fecerit mentionem, 

 licet poflea pag. 135. de flava fua, de qua fententiam noflram flatim aperiemus, 

 dicat, eam magnam habere cum lutaria fimihtudinem. Figura haec Cepediam 

 fimillima efl; figurae Sebae Tab. LXXX. fig. 4. feu T. terreftri Ceilonicae mi- 

 nori ejusdem au6loris, et folae caudae longitudine difFert, quae brevior eft 

 apud Sebam. Quum autem tefta , huic figurae refpondens , mihi nondum 

 occurrerit, judicium de eadem fufpendere cogor: moneo tamen, ea quae 

 de patria T. lutariae fuae profert de la Cepede, aeque ambigua effe, quam Sy- 

 nonyma ibidem coIIe6la. Maximam contra fimilitu^Sinem cumnoftra habet, 

 ipfamque hujus quafi imaginem fiftit Tejludo flava Cep. Tab. VI. p. 135. ita, 

 ut praeter colorem teftae, quam faturate viridem ( vert d'herbe fonci ) dicit, 

 nil defideretur; pidluram etenim fcutellorum, tamquam maculis parvis flavis 

 approximatis et radiatis compofitam, defcribit, qualem in nulla alia, quam 

 in Europaea, hucusque deprehendimus. Quicumque igitur colorem hujus 

 Ipeciei variabilem, et in aliis locis nigrum, in aliis fufcum, vel badium, 



efle 



J^ 



