4> 



4 Tejludo europaea. 



acutis, plaiitarum tamen longioribus. Cauda dimidia fere corporis longitu- 

 dine, attenuata, comprefla, fquamoia, (unde muris aquatici nomen accepifle 

 videtur animai,) colore et maculis corpori analogis. 



Hahitat in plurimis Europae regionibus temperatioribus ; ad BoruilTam us- 

 que (Wulf. Iclitliyel.) in Polonia (Bernoulli itin.) in Italia' et Sardinia 

 (Tozzetti et Cetti) in Hungaria et circa Danubium (Marfigli) in Gal- 

 lia (Tortugue d'aigue. Raj.); exiilat in feptentrionalibus Europae, 

 ilti quoque in temperati nonnuUis Germaniae provinciis.- In paluflribus et 

 limofis aquis degit; infeftis aquatilibus, pifcibus, limacibus et lierbis vefcitur. 

 Caro fapida laudatur; ideoque in foris Iiinc inde venales prqftant; in propriis 

 pifcinis congregantur , pane, la6luca, aliisque herbis nutriuntur. Etiam in 

 cellis fervantur, et avena ibi feminata progerminante et tenera pafcun- 

 tur. Ova pariunt, gallinaceis fimilia, fed minora et longiora, albumine et 

 vitello praedita; in arenam illa defodiunt, ea tamen cura, ut foli fint ex- 

 pofita, ejusdemque calore animentur. Initio veris fic depofitis, obteftis, et de- 

 xeliclis ovis poft annum demum (teflante Marfigli) excluduntur pulli, len- 

 tiffirae (obfervante Marggravio) augefcentes. 



Aetate, fexuet patria multum variare videtur haec fpecies, ut mira 

 non fit tanta inter Auilores difcrepantia , quam optime caftigavit cel. Schnei- 

 derus. 



Tefludo, cujus imaginem Tab. I. exhibet, adulta et annofior, ex Hun- 

 garia ad nos pervenit ; eamque , fimilem invenimus aliis ex Longobardia ac- 

 ceptis, pluribusque in Mufeis hinc -inde obfervatis ejusdem fpeciei loricis. 

 Fuit autem haec vulgaris, et in plurimis Europae, praecipue orientalis, pro- 

 vinciis degens tefludo aquatilis , fub Lutariae -nomine apud plurimos auftores de- 

 fiwnata, hcet, praeter Marfiglium, nemo curatiorem ejus dederit deiltiptionem 

 vel iconem. Nomen Teftudinis Europaeae a cel. Schneidero ipfi im- 

 pofitum, retinere fatius, duximus , quam incertum et dubium ex Linneanis ei- 

 dem adfcribere, quum in quaeftione adhuc verfetur, utrum ad orhicularem, an ad 

 lutariam L. potius referenda fit, quarum nempe utrarumque .fpecierum chara^ 

 fteres ad noflram partim commode applicari polfunt, partim autem ei repugnant. 

 Eandem omnino cum orhiculari L. efl"e credidit Schneiderus europaeam fuam; ob- 

 ftat autem ipfum orbicularis nomen , quum omnes Tcfl. europaeae tefl:ae , a me 



huc- 



