Tejludo Penfylvanica. lo? 



Tab. XXIV. 



TESTUDO PENSYLVANICA. 



Tella elliptica laevi unicolore, dorfo planiufculo, fcutellis intermediis 

 rhomboideis fubimbricaiis ; primo fubtriangulo , marginis XXIII. 



T. lutaria penfylvanica. G. Edwards Glanures de rhiftoire naturelle. Londres. 1764. 

 Part. 2. chap. 77. pl. 287. ( Totum animaL ") 



Die kleine Moraft-Schildkrote. Scligm. av, VIII. tab. 77. <^Fig. Edw.) et inde 

 Schneider Schildki'. p. 347. 



T. fubrubra, maculis flavis futrubrisque fupra caput et teftam inferiorem. La rougea- 



tre. Cepede. P*,i33. 

 T. fubrubra , digitis fiffis , tefl-a elliptica , fcutellis fufco - luteis : pofticis brevioribus , 



-cauda unguiculata. ^offai^m-^ErpetoIog. n. 19. Tab.5. f. i. (^Figura Edwurdi.) 

 T. penfylvanica , palmarum unguibus 5 , plantarum 4 , caudae apice corneo acuto. Linn, 

 Sj^ft. nat. ed. Gmelin. p. 1042. n. 26. Secundum Seligm. 8. t. 77. 

 " Habitat in Penfylvaniae aquis ftagnantibus; nonne eadem cum~claufa? Viva mo- 

 fchum olet ; caudae aplce deorfum verfo corpns movet in declivibus montium 

 hTtoforum, motumque fiftit. Cauda brevis." 



rimam et folam hujus fpeciei notitiam Edwardo debemus, qui, quam a 

 Bartramo accepit, una cum animalis figura publici juris fecit. Inde reli- 

 qui Au^ores in fuum quisque catalogura Edwardi Penfylvanicam transtulere 

 tefludinem. 



Ab amicilfimo Henrico Miihlenberg , ProfeiL Lancallr. , duas nuper ac- 

 cepi teflas, quarum iim absque omni dubio iigurae et defcriptioni Edwardi 

 ad leviffimam usque notam convenit, altera autem priori etiam in eifentialibus 

 momentis eousque affinis eft, ut fejungere illam fas non fit. Vtrarumque accu- 

 ratas delineationes Tabula XXIV. exhibet; A) priorem, vel quae Teftudini 

 parvae paluflri Edwardi ad unguem refpondet, B) alteram, priori affinem, in 



O 2 . ali- 



